Gisken Wildenvey

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Gisken Wildenvey
68766 Gisken Wildenwey.jpg
Fødd 23. mars 1892
Vågan
Død

14. januar 1985
Larvik

Gisken Wildenvey på Commons

Gisken Wildenvey (fødd Jonette Pauline Andreassen, fødd 23. mars 1892 på Austvågøy i Vågan kommune, død 14. januar 1985) var ein norsk forfattar. Ho oppgav sjølv 1895 som fødselsåret sitt, men var truleg to år eldre, ifølgje biografi til Tom Lotherington om Herman Wildenvey.[1]

Ho var dotter av gardbrukar Anton Lauritz Andreassen og Inger Martha Jentoft Petersen. Sju år gammal vart ho sett bort til pleieforeldre på Fiskenes i Andøy. Ho brukte òg mellomnamnet Kramer, som ho tok etter den nye mannen til mora. Namnet Gisken hadde ho fått av Herman.

Ho gifta seg 4. februar 1912 med Herman Wildenvey, og levde saman med han. Frå 1927 budde dei i Hergisheim i Stavern.

Ho debuterte med boka Bedaarere i 1925. Ho er mest kjent for dei fire dels sjølvbiografiske bøkene om Andrine. Ho mottok Gyldendals legat i 1965. I erindringsboka Kjærlighet varer lengst (1975) skildrar ho samlivet med Herman.

Gisken Wildenvey er gravlagd på Æreslunden på Vår Frelsers Gravlund i Oslo.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Tom Lotherington: Wildenvey - et dikterliv, Aschehoug 1993.

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]