Hanna Kvanmo

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Hanna Kvanmo
Fødd 14. juni 1926

Harstad

Død 23. juni 2005
Arendal
Parti Sosialistisk Venstreparti, Nasjonal Samling

Hanna Kristine Kvanmo (14. juli 192623. juni 2005) var Sosialistisk Venstreparti sin fremste parlamentarikar i avgjerande år i historia til partiet. Med si ekte nordnorske folkelegheit blei ho personleg mykje meir populær enn partiet SV var i denne perioden.

Hanna Kristine Kvanmo blei fødd den 14. juni 1926 i Sandtorg ved Harstad. Ho kom frå småe kår, og tok som ung jente under okkupasjonen jobb i Raudekrossen, som da var under tysk kontroll. Under denne tida blei ho sendt til Austfronten. Dette blei bruka mot henne og partiet SV av politiske motstandarar både frå borgarleg hald og frå Arbeidarpartiet. Men populariteten hennar blant vanlege folk blei ikkje varig svekt. I perioden 196273 arbeidde ho som lærar ved Rana gymnas, og ho blei vald inn i formannskapet i Rana i 1967 og blei sitjande til 1975.

I 1973 blei ho vald som stortingsrepresentant for SV frå Nordland fylke, og ho blei sitjande på Stortinget heilt fram til 1989 — frå 1977 til 1989 som parlamentarisk leiar. Det var i denne perioden ho fekk den populariteten som er omtala ovanfor.

Frå 1991 til 2002 var Hanna Kvanmo medlem av Nobelkomiteen, der ho var viseformann 199398. Ho har òg vore delegat til SNs generalforsamling to gonger, i 1975 og 1981.

Bibliografi[endre | endre wikiteksten]

  • 1985 - Derfor
  • 1986 - Glis
  • 1990 - Dommen
  • 1993 - Anders Langes saga (med A. Rygnestad).

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]