Hildur Andersen

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Hildur Andersen
Hildur Andersen - 1909 - Gustav Borgen - Norsk Folkemuseum - NFB.49749.jpg
Fødd25. mai 1864
FødestadOslo
Død20. desember 1956 (92 år)
OpphavNoreg
Instrumentpiano
Verka sommusikar, pianist
PrisarKongens fortenestmedalje

Hildur Andersen (25. mai 186420. desember 1956) var ein norsk pianist, blant dei fremste i samtida.[1]

Andersen var fødd i Kristiania (Oslo) som dotter av Oluf Martin Andersen (1826–1908) og Annette Fredrikke Sontum (1824–95). Faren var stadsingeniør og brannsjef i Kristiania. Hildur var syster til geografen Aksel Kristian Andersen Arstal (1855–1940). Ho gifta seg aldri.

Etter å ha studert i Leipzig debuterte ho i Christiania Musikforening 1886. Som kammermusikar 1899–1907 var ho ofte med kvartetten til Gustav Fr. Lange (1861–1939). Under Johan Halvorsen urframførte ho noko av Bach med meisterpianistane Martin Knutzen og Erika Nissen. Etter kvart verka ho meir som pedagog og administrativt, blant anna i Oslo Filharmoniske Orkester. Ho var nær ven av Henrik Ibsen, og skal ha inspirert figuren Hilde Wangel i Byggmester Solness frå 1892.

Prisar og utmerkingar[endre | endre wikiteksten]

Referansar[endre | endre wikiteksten]