Ikkje-statleg organisasjon

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Valdis Dombrovskis (høgre), då biletet vart teke var han statsminister i Latvia, møter ein representant for ein ikkje-statleg organisasjon

Ikkje-statleg organisasjon (frå engelsk non-governmental organization; forkortinga NGO finst òg i norske publikasjonar) er organisasjonar som arbeider parallelt med statlege organ, men som ikkje er underlagt ei statleg styresmakt. Ikkje-statlege organisasjonar kan i mange tilfelle ha ei form for samarbeid eller konsultativ status både hjå nasjonale styresmakter og internasjonale organisasjonar, herunder ulike SN-organ, Europarådet og andre organisasjonar.

I Noreg vert gjerne nemningane «frivillige organisasjonar» eller «ideelle organisasjonar» brukte. Organisasjonar med primært kommersiell målsetning vert ikkje rekna som ikkje-statlege organisasjonar. Ikkje-statlege organisasjonar kan finansierast gjennom private eller offentlege bidrag, eller ein kombinasjon.

Døme på ikkje-statlege organisasjonar[endre | endre wikiteksten]

Sjå òg[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  • Cross, John C. (1997). Development NGOs, the State and Neo-Liberalism: Competition, Partnership or Co-conspiracy. [1][daud lenkje]
  • Degnbol-Martinussen, John og Poul Engberg-Pedersen (2001). Fattigdom og udvikling. Grundbog om den nødvendige bistand. København: Mellomfolkeligt Samvirke.
  • Krogh, Elsebeth (1998). NGOerne – frelsende engle eller politiske dyr? I: Den Ny Verden 4. ss 91 – 105.
  • Potter, Robert B., Tony Binns, Jennifer A. Elliot & David Smith (2004). Geographies of Development. Second Edition. Essex: Pearson Education Limited.
  • Uvin, Peter & David Miller (1994). Scaling Up: Thinking Through the Issues. [2]

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]