Impulsrespons

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Fig. 1: Impulsresponse, for .

Impulsresponsen til eit lineært system (eit filter) er responsen på utgangen av systemet når ein påtrykker ein impuls på inngangen. Når starttilstanden er kjent gir impulsresonsen ein fullstendig karakteristikk i tidsplanet av eit lineært system. Impulsresponsen inneheld same informasjon (i tids-planet) som transferfunksjonen til systemet (i frekvendsplanet). Kor fort impulsresponsen døyr ut avheng av Q-verdien til systemet; fig. 1, som syner impulsresponsen for , viser at di høgare -verdien er di lengre tid tek det impulsresponsen døyr ut.


Impulsresponsen til eit tids-kontinuerleg lineært system[endre | endre wikiteksten]

Impulsresponsen uttrykker samanhengen mellom inngangssignalet og utgangssignalet , i form av foldninga mellom og :

Symbolet vert kalla foldningsoperatoren.

Impulsresponsen til eit tids-diskret lineært system[endre | endre wikiteksten]

For eit tids-diskret lineært system kan impulsresponsen uttrykkast som

der , er diskrete sekvensar (sampla signal) og er impulsresponsen til det diskrete systemet.

Måling an impulsrespons[endre | endre wikiteksten]

Etter som utgangssignalet frå eit lineært system er foldninga mellom inngangsignalet og impulsesponsen til systemet, kan ein måla impulsresponsen til eit lineært system ved å senda ein impuls gjennom det. Ein ideell impuls er det same som ein Dirac-distribusjon , som ikkje er ein funksjon. I praksis er dette uproblematisk, for ein kan likevel ikkje nytta ein perfekt Dirac-distribusjon, ettersom eit signal med uendeleg amplitude ville overbelasta alle praktiske system. I praktiske målingar nyttar ein difor ein puls som er litt strekt ut i tid, men som har flat amplituderespons opp til ein gitt frekvens. Når ein måler impulsresponsen til eit mekanisk system nyttar ein ein kalibrert impulshammar for generera eit immpulsivt inngangssignal.

Sjå òg[endre | endre wikiteksten]