Inge Steensland

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Broom icon.svg Denne artikkelen kan ha godt av ei opprydding for å nå ein høgare standard og/eller for å verta i tråd med standardoppsettet. Sjå korleis du redigerer ei side og stilmanualen for hjelp.
Inge Steensland
Fødd 26. november 1923
Død

18. september 2010

Yrke forretningsdrivande

Inge Steensland (fødd 26. november 1923 i Stavanger, daud 18. september 2010)[1] var ein norsk fenrik og motstandsmann under andre verdskrigen. Han mottok Krigskrossen med sverd, Noregs fremste utmerking. Etter krigen dreiv han framgangsrik forretning innan skipsfart og eigedom.[2]

Andre verdskrig[endre | endre wikiteksten]

Steensland forlét Noreg ombord på MB «Sjøgutt» 10. juli 1941 og kom Sandend 13. juli.[3] Han vart først rekruttert til Kompani Linge, men søkte seg seinare over til marinen. Han tjenestegjorde som kadett på fleire britiske krigsskip under krigen. Han deltok blant anna om bord på den britiske destroyeren HMS «Brissinden» under invasjonen av Omaha Beach i Normandie 6. juni 1944.

Han deltok òg i Operasjon Polar Bear VI i siste fasen av krigen.

Forretningsmann[endre | endre wikiteksten]

Etter slutten til andre verdskrig fullførde Steensland i 1946 Sjøkrigsskolen. Han byrja som forretningsmann og starta eige skipsmeklarfirma, Inge Steensland AS, i 1960, han opparbeidde etterkvart òg betydelege delar i skipsrederiet Solvang og hans formue vart av tidsskriftet Kapital anslått til å vera om lag 1 600 millionar i 2008.

Steensland har gjeve namn til Inge Steenslands pris og til ein redningsskøyte i Petter C. G. Sundt-klassa. Skøyta med namnet RS «Inge Steensland» vart døypt 30. april 2010. Inge Steensland var far til forretningskvinnen Anne Merete Steensland.

Utmerkingar[endre | endre wikiteksten]

For sin innsats under krigen, og ikkje minst for operasjon Polar Bear VI, vart Steensland i september 1946 tildelt Noregs høgaste utmerking, Krigskrossen med sverd.[4] Han mottok òg den norske Krigsmedaljen og Storbritannias Distinguished Service Cross.[5]

Steensland vart i 2004 tildelt Kongens fortjenstmedalje i gull.

Referansar[endre | endre wikiteksten]

  1. «Inge Steensland er død»
  2. Dag-Henrik Fosse
  3. Ulstein, Ragnar (1920-) (1979). Englandsfarten. Oslo: Samlaget. s. 347. ISBN 8252109837. 
  4. Erik Gjems-Onstad
  5. Aftanposten