Ivar Johansen (1950)

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Broom icon.png Denne artikkelen kan ha godt av ein språkvask, som reinskar opp målføringa og/eller innfører same språkstilen overalt.
Ivar Johansen
Ivar Johansen SV.jpg
Fødd 11. november 1950

Ivar Johansen (fødd 11. november 1950) er ein norsk politikar for SV. I 1987 vart han medlem av bystyret i Oslo, der han framleis er med i finanskomiteen (2017).

Johansen var også sentralstyremedlem i KS, og mangeårig medlem av dei stortingsoppnemnde organa Forsvarets Ombudsmannsnemnd og Ombudsmannsnemnda for sivile tenestepliktige.

Oppvekst[endre | endre wikiteksten]

Ivar Johansen voks opp i Fredrikstad, der mora var sjukepleiar og faren reparatør ved sjukehuset. Han har framhaldsskule og realskule men ingen vidare utdanning etter dette. Fjorten år gamal deltok han i valkampen for arbeiderpartiet, og noen år seinere tok han initiativ til oppstarten av et nytt partilag, visstnok fordi det var for mykje dans i det han var medlem i.[1] I samband med folkeavstemminga om norsk EF-medlemskap i 1972 tok han avskjed med sosialdemokratiet og har sidan hatt diverse stillingar på venstresida, mellom anna i PAX og SV. Han har også arbeidd som kontorsjef i Gyldendal.

Graving i norsk etterretningsverksemd og rettssaker etterpå[endre | endre wikiteksten]

I 1972 hadde Ivar Johansen arbeidd med å samle informasjon til et bokprosjekt om løynlege tenester i Forsvaret. Dette førte han mellom anna i kontakt med tidligare major i Etterretningstenesta, Svein Blindheim, noko som gav opphav til den sokalla «Blindheimsaka». I 1977 vart han landskjend i samband med den sokalla Listesaka. Johansen hadde ved hjelp av opne kjelder kartlagt tilsette i Politiets overvåkingstjeneste (POT) som svarar til dagens PST - Politiets Tryggingseneste, og tilbaud dette materialet til avisa Ny Tid. Dette førde mellom anna til politirazzia hos avisa. Johansen fikk ein dom på eitt år, der 60 dagar vart sona og resten gjort betinga. Journalistane Jan Otto Hauge og Ingolf Håkon Teigene, samt Club 7-sekretæren Trond Jensen fekk betinga dommar.

Johansen vart også noko seinare tiltalt i Ikkevold-saka. I rettssaka mot redaksjonen i bladet Ikkevold, som offentleggjorde informasjon om eit amerikanskfinansiert etterretningsanlegg, ein ubåt-lyttestasjon, på Andøya, ble han som redaksjonsleiar med redaksjonen – etter fleire rettsrundar frikjent av Høgsterett i 1987[2].


Då det bles som verst omkring Ivar Johansen i samband med disse rettssakene vart han forsøkt mistenkjeleggjort frå fleire hald. Ml-bevegelsen antyda at han var sovjetisk agent, avisa Farmand kopla han opp mot den berykta Baader-Meinhof-banden medan SV-ledelsen åpnet muligheten for at han kunne vera provokatør då det vart kjend at han hadde hatt møteverksemd med seksjonssjef Trond Johansen i Etterretningstenesta[1].

I tillegg til forsvars- og sikkerhetspolitikk har Ivar Johansen vært særleg oppteken av helse- og sosialpolitikk[1]. Hans heimeside inneheld ein omfattande politisk kommentaraktivitet, og oversikt over norske politikarar med kontaktinformasjon. Slik er den eit godt reiskap for politisk aktivisme.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Referansar[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 1,2 Per Bangsund (2. mai 1985). «Forsvaret vaktbikkje». Dagbladet.  i spalten «~ i dag snakker vi om . . .»
  2. https://www.aftenposten.no/osloby/i/8zwG/Kommuneadvokaten---Ivar-Johansen-SV-brot-ikke-taushetsplikten

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]