John Barbour

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Minnetavle med eit sitat av John Barbour utanfor det skotske forfattarmuseet i Edinburgh.

John Barbour (kring 132013. mars 1395) var ein skotsk diktar, kjend som den føste større diktaren til å nytta låglandsskotsk (skotsk). Barbour skreiv eit stort epos, The Brus (The Bruce) om den skotske fridomskampen under Robert Bruce.

Liv[endre | endre wikiteksten]

Mynt med Robert II av Skottland, den kongelege mesenen til Barbour.

John Barbour kan ha blitt fødd rundt 1320 om nedteikninga av alderen hans som 55 i 1375 er rett. Fødestaden hans er ikkje kjend, men både Aberdeenshire og Galloway gjer krav på han.

Barbour opptredde først i historiske kjelder i 1356, då han blei forfremja til erkdiakon i Aberdeen frå ein post han hadde hatt i under eit år ved domkyrkja i Dunkeld. Frå dette har ein slutta at han også var til stade i pavestaden Avignon i 1355.[1] I 1357, då David II kom tilbake til Skottland frå eksil og igjen verka som aktiv konge, fekk Barbour eit brev som gav han trygg ferdsle gjev England til Universitetet i Oxford. Han studerte ved Oxford og i Paris.

Etter av David II døydde i 1371 tente Barbour ved hoffet til Robert II i fleire ulike stillingar. Det var på denne tida han dikta The Brus. I 1377 fekk han ti pounds Scots i gåve for dette, og frå 1378 ein livspensjon på twenty shilling.

Den einaste biografiske kunnskapen om dei seinær åra hans kjem frå signaturen hans som vitne i Register of Aberdeen i 1392. Ifølgje nedteikningar i St Machar-kyrkja i Aberdeen døydde han 13. mars 1395. Barbour sytte for å få sagt messer for seg sjølv og foreldrene sine i kyrkja, og dette blei gjort i St Machar-kyrkja fram til reformasjonen.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. A.A.M.Duncan (ed.), The Bruce Canongate Classics, 1999 edition. "Introduction", pp.2-3