John Robert Schrieffer

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Dr. John Robert Schrieffer
John Robert Schrieffer.jpg
Fødd 31. mai 1931 (85 år)
Oak Park i Cook County i Illinois
Nasjonalitet Amerikansk
Yrke fysikar, universitetslærar
Institusjonar University of Illinois at Urbana–Champaign
University of Florida
Alma mater MIT
University of Illinois at Urbana-Champaign
Doktorgradsrettleiar John Bardeen
Medlem National Academy of Sciences
Det sovjetiske vitskapsakademiet
Det russiske vitskapsakademiet
American Academy of Arts and Sciences
Royal Danish Academy of Sciences and Letters

John Robert Schrieffer (fødd 31. mai 1931) er ein amerikansk fysikar og nobelprisvinnar. Schreiffer mottok Nobelprisen i fysikk i 1972 saman med John Bardeen og Leon Cooper «for den felles utviklinga deira av teorien om superleiareigenskapen, mest kjend som BCS-teori».

Etter uteksamineringa frå Eustis High School i 1949 vart han tilsett ved Massachusetts Institute of Technology der han i to år jobba med elektroteknikk før han bytta til fysikk i sine yngre år. Han fullførte ein Bacheloroppgåve under John C. Slater i 1953. Schrieffer følgde ei interesse for faststoffysikk og byrja ved University of Illinois at Urbana-Champaign, der han vart kort tid etter vart tilsett som forskingsassistent til John Bardeen. Etter å ha jobba seg fram til eit teoretisk problem med elektrisk ladning på halvleiaroverflater var Schrieffer eit år i laboratoriet der han overførte teorien til fleire overflateproblem. I sitt tredje år slutta han seg til Bardeen og Cooper i utviklinga av teorien for superleiing.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]