Kostfiber

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk

Kostfiber er karbohydrat (med unntak av lignin, som er kostfiber men ikkje karbohydrat) som ikkje kan brytast ned av enzyma i tarmen og som difor når tjukktarmen utan å tilføra energi.[1] Mesteparten av kostfiberet vi får i oss kjem frå plantecellevegger i matvarene.

Fiber gjev ein mettnadsføling og hjelper tarmverksemda gjennom å binda væske. Dette er med på å redusera risiko for forstopping og divertikler (utposningar i tarmveggen). Kostfiber er òg bra for peristaltikken.

Kostfiber finst mellom anna i kveitekli, kveitegroar, linfrø, psylliumfrø, korn og villris.

Vassoppløyseleg kostfiber finst i frukt, bær, grønnsaker, havre, rug, linser, bøner og ertar.

Det daglege inntak til eit vakse menneske av kostfiber bør liggja mellom 25 og 35 gram per dag eller 3 gram kostfiber for kvar megajoule (MJ) energi (1 MJ = 238 kcal).[2] Ifølgje Nordic Nutrition Recommendations er maksimumgrensa for kostfiberinntak 50g/dag. Høgare inntak kan hemma tarmen sin absorbsjon gjennom å binda næring og energi som følgjer med avføringa.

Typar kostfiber[endre | endre wikiteksten]

Det er 4 hovudtypar kostfiber:[3]

  • Ikkje-stive i polysakkarider: cellulose, hemicellulose, pektin, hydrokolloider etc
  • Resistente oligosakkarider: frukto-oligosakkarider (FOS) og galakto-oligosakkarider (GOS)
  • Resistent stive:
    • Fysisk innpakket stive
    • Nokon typar rå stivekorn
    • Retrograd amylose
    • Kjemisk modifisert stive
  • Lignin

Sjå òg[endre | endre wikiteksten]

  • Brødskalaen

Referansar[endre | endre wikiteksten]

  1. «Does Fiber Contain Calories?». 26. januar 2014. 
  2. Nordic Nutrition Recommendations 2004.
  3. Nordic Nutrition Recommendations 2004.

Eksterne lenkjer[endre | endre wikiteksten]

  • Fødevareinstituttet (dansk): Kostfiberindhold i fødevarer