Lindgrenitt

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Lindgrenitt
Lindgrenite-107037.jpg
Lindgrenitt-prøve frå San Samuel-gruva i distriktet Cachiyuyo de Llampos i provinsen Copiapó i regionen Atacama i Chile (synsfeltet er 4 mm)
Generelt
KategoriMolybdatmineral
Kjemisk formelCu3(MoO4)2(OH)2
Strunz-klassifisering7.GB.05
Dana-klassifisering48.3.1.1
KrystallsymmetriMonoklin prismatisk
H-M-symbol: (2/m)
Romgruppe: P 21/n
Einingscellea = 5.394 Å, b = 14.023 Å, c = 5.608 Å; β = 98.5°; Z=2
Identifikasjon
Fargegrøn til gulaktig grøn
KrystallformSøyleforma til plateaktige krystallar, kan vere nålforma, massiv eller skorpedanningar
KrystallsystemMonoklin
Kløyvperfekt på {010} og {101}, dårleg på {100}
BrotGlimmeraktig
FastleikSprø
Mohs hardleiksskala4,5
GlansFeittete
Strekfargebleik grøn
TransparensGjennomsiktig
Spesifikk vekt4,2
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskaparToaksa (-)
Brytingsindeksnα = 1,930 nβ = 2,002 nγ = 2,020
Dobbeltbrytingδ = 0,090
2V-vinkel71° (målt)
Kjelder[1][2][3]

Lindgrenitt er eit mineral med den kjemiske formelen Cu3(MoO4)2(OH)2.

Det vart først skildra i 1935 etter ein førekomst i Chuquicamata-gruva i Antofagasta i Chile, og kalla opp etter den svenske-amerikanske geologen Waldemar Lindgren (1860–1939) frå Massachusetts Institute of Technology.[1][2]

Det er ein sjeldan førekomst i Kløvereidnut i Telemark.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  • «Lindgrenitt». Store norske leksikon. 14. februar 2009.  Teksten «henta 14. februar 2014 » er ignorert (hjelp)