Meromiktisk

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk

Ein meromiktisk innsjø har lag med vatn som ikkje blandar seg. Vassmassane nærast botn i ein slik sjø inneheld ikkje løyst oksygen. Botn-sedimentet i meromiktiske sjøar er daudt og uforstyrra på grunn av mangelen på levande organismar. Det øvste vasslaget som har ein viss grad av sirkulasjon blir kalla miksolimnion, mens den permanent stilleståande vassmassen blir kalla monimolimnion. Desse er skilde av kjemoklin, som er det området der forskjellen i saltinnhaldet varierer sterkast.[1]

I nokre sjøar finn ein bakteriar som nyttar svovel-samanbindingar i fotosyntesen.

Det er truleg fleire årsakar til slike sjøar

  • sjøen har eit stort djup og bratte sider i forhold til overflata
  • det nedste laget har eit høgt innhald av salt og har difor større tettheit enn laga over

Norske døme[endre | endre wikiteksten]

Nokre meromiktiske innsjøar i Noreg er

Svartehavet blir òg rekna som meromiktisk.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Store norske leksikon, meromiktisk innsjø

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]

Litteratur