Nagasaki-martyrane

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Broom icon.png Denne artikkelen kan ha godt av ein språkvask, som reinskar opp målføringa og/eller innfører same språkstilen overalt.
Broom icon.svg Denne artikkelen kan ha godt av ei opprydding for å nå ein høgare standard og/eller for å verta i tråd med standardoppsettet. Sjå korleis du redigerer ei side og stilmanualen for hjelp.
Müllemmer.pngFøreslått sletta: Denne artikkelen er føreslått sletta. Du kan diskutera dette på diskusjonssida.
Korsfestelsen av martyrane i , 1597. Stikk av Wolfgang Kilian, Augsburg, 1628
Japansk framstilling frå 1500/1600-talet.

Nagasaki-martyrane var 26 fransiskanske og jesuittiske misjonærar og dessutan japanere som vart konvertert til katolisismen, i eit aldersspenn på frå tolv til 64 år, som vart avretta i 1597 på befaling av Hideyoshi Toyotomi.

Historie[endre | endre wikiteksten]

Forhistorie[endre | endre wikiteksten]

Den kristne misjonen i Japan vart innleidd i 1549 av jesuittpresten Frans Xavier, og gjorde til å byrja med store framsteg. Shogunetet og den keiserlige regjering var til å byrja med støttande, med det i tankane at misjonens framgang ville veikja deira makt, og buddhistmunkanes, og dessutan vera gunstig for utviklinga av handel med Spania og Portugal.

I 1590 vedkjende rundt 200 000 japanere til kristendomen, hovudsakleg bland innbyggjarane i det sentrale Japan og på den sørlege øya Kyūshū, og særleg tyngdepunkt i Nagasaki.

Etter at Filippinane kom under spansk herredømme i 1587 frykta den japanske regjeringa imislertid at den europeiske innverknaden kunne koma til å verta for sterk. Difor forføyde Toyotomi Hideyoshi at alle utlendingar måtte forlata Japan. Men då han samstundes var interessert i gode handelssamband med Portugal, fekk misjonærane halda fram sit virke.

Situasjonen vart spissa til då det spanske skipet San Felipe i 1596 stranda foran den japanske kyst - det var på veg frå Mexico (Ny-Spania) til Manila. Då japanerne beslagla skipslasta, vende kapteinen seg til Hideyoshi og freista å setja han på plass ved å visa til at hans konge, Filip II av Spania hadde stor makt, og skildra Spanias velde for Hideyoshi på ein globus. Då denne ville vita korleis eit så lite land kunne utøva så stor innverknad, skrytte kapteinen:

«Hans allerhøyeste katolske majestet pleier først å senda prestar som skal omvenda folkesetnaden til kristendomen, og desse omvende hjelpar såg dei spanske soldatane med erobringa.[1]

Martyriet[endre | endre wikiteksten]

Etter detta tok den japanske regjeringa til fange alle dei spanjolane som kom i 1593 frå Filippinene. Blant dem var det tre japanske jesuittar: Paul Miki, Iacobus Diego Kisai og Johannes Soan dei Goto.

Framstilling som viser korsfestelsesmetoden
Martyrmonument i Nagasaki, av Kenji Imai

Disse vart bringa til Kyōto, der dei vart halde fanga saman med seks fransiskanere og vidare femten japanske kristne, og vart dømt til døden ved korsfestelse. På hovudtorget i byen skar ein til skrekk og åtvaring av eit stykke av deres venstre øyrar. Deretter dreiv ein dem frå by til by, kunngjorde deres lovbrot og oppfordra folket til å mishandla dem. Til dette opptoget knytte til det seg ytterlegare to japanere, frivillige, som var konvertert til den katolske kyrkja. Dei vart alle lova fridom dersom dei sverget av seg sin kristne tru, men ingen av dem gjekk inn på dette.

Den 5. februar 1597 følgde så deres korsfestelse på Tateyama-høgda i Nagasaki.

Ved denne japanske forma for korsfestelse vart handledda og halsen festa med jernklammer, og beina vart halde noko spreidd frå kvarandre med eit ytterlegare jarn. Deretter vart kroppen gjennombora med lanser frå venstre og så frå høgre side, frå nedste ribben på brystkassa og til skulderbladet.


Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Referansar[endre | endre wikiteksten]

  1. David Vert landa

Litteratur[endre | endre wikiteksten]

  • Arata Takeda: Der San-Felipe-Zwischenfall oder die Furcht vor dem Anderen. Ein gescheiterter Dialog zwischen Japan und Spanien aus der Frühen Neuzeit. I: Heinz-Dieter Assmann, Frank Baasner, Jürgen Wertheimer (utg.): Kulturen des Dialog sin (= Schriftenreihe Wertewelten. Bd. 1). Nomos, Baden-Baden 2011, ISBN 978-3-8329-6219-7, s. 95–108.