Opel
| Opel Automobile GmbH | |||
 | |||
 | |||
| Org.form | GmbH (Dotterselskap av Stellantis) | ||
|---|---|---|---|
| Bransje | Bilindustri, maskinteknikk | ||
| Skipa | 1862 | ||
| Hovudkontor | Rüsselsheim am Main | ||
| Land | Tyskland | ||
| Produkt | varebil, bil, elektrisk kjøretøy, nyttekøyretøy | ||
| Grunnleggjar(ar) | Adam Opel | ||
| Adm.dir. | Florian Huettl | ||
| Tilsette | 37 000 (2017) | ||
| Omsetnad | 18,7 milliardar USD (2016) | ||
| Nettstad | www.opel.com | ||
Opel Automobile GmbH, vanlegvis kjend som Opel,[a] er ein tysk bilprodusent som sidan 16. januar 2021 har vore eit dotterselskap av Stellantis. Selskapet var eigd av den amerikanske bilprodusenten General Motors (GM) frå 1929 til 2017, og av PSA-gruppa før fusjonen med Fiat Chrysler Automobiles som danna Stellantis i 2021. Det meste av modellutvalet til Opel vert marknadsført under merkevara Vauxhall i Storbritannia, noko som har vore tilfelle sidan 1980-talet. Enkelte Opel-kjøretøy vart produsert under andre merkenamn (såkalla badge engineering) i Australia som Holden fram til 2020, i Nord-Amerika og Kina som Buick, Saturn (til 2010) og Cadillac, og i Sør-Amerika som Chevrolet.
Opel har røter tilbake til ein symaskinprodusent grunnlagt av Adam Opel i 1862 i Rüsselsheim am Main. Selskapet byrja å produsere syklar i 1886 og produserte sin første bil i 1899. Med Opel RAK-programmet, verdas første rakettprogram under leiing av Fritz von Opel, spelte selskapet ei viktig rolle i luftfarts- og romfartshistoria. Ulike fartsrekordar på land vart oppnådde, og dei første rakettdrivne flygingane i verda vart gjennomførte i 1928 og 1929. Etter børsnotering i 1929 tok General Motors aksjemajoriteten i Opel, og deretter full kontroll i 1931. Dette gjorde bilprodusenten til eit heileigd dotterselskap, og etablerte amerikansk eigarskap over den tyske produsenten i nesten 90 år.[1] Saman med den britiske produsenten Vauxhall Motors, som GM hadde kjøpt i 1925, utgjorde dei to selskapa ryggrada i GM si europeiske verksemd – seinare formelt slått saman på 1980-talet som General Motors Europe.
I mars 2017 gjekk PSA Peugeot Citroën med på å kjøpe Opel, det britiske søstermerket Vauxhall og den europeiske bilfinansieringsverksemda frå General Motors for 2 milliardar euro (2,3 milliardar dollar). Dette gjorde den franske bilprodusenten til den nest største i Europa, etter Volkswagen.[2]
Opel har framleis hovudkontor i Rüsselsheim am Main. Selskapet designar, utviklar, produserer og distribuerer personbilar, lette nyttekjøretøy og bildelar under Opel-merket. Saman med søstermerket Vauxhall er dei til stades i over 60 land rundt om i verda.[3]
Årets bil i Europa
[endre | endre wikiteksten]Opel har produsert fem vinnarar av kåringa Årets bil i Europa:
- 1985: Opel Kadett E
- 1987: Opel Omega A
- 2009: Opel Insignia
- 2012: Opel Ampera
- 2016: Opel Astra K
Modellar på kortliste
[endre | endre wikiteksten]Fleire modellar har kome på kortlista (blitt nominerte i finalerunden), inkludert:
- 1980: Opel Kadett D
- 1981: Opel Ascona C
- 1989: Opel Vectra A
- 1991: Opel Calibra
- 1992: Opel Astra F
- 1995: Opel Omega B
- 1999: Opel Astra G
- 2000: Opel Zafira A
- 2007: Opel Corsa D
- 2010: Opel Astra J
- 2011: Opel Meriva B
Merknadar
[endre | endre wikiteksten]- ↑ Tysk uttale ˈoːpl̩
Kjelder
[endre | endre wikiteksten]- ↑ «History & Heritage». Opel. Arkivert frå originalen 17. desember 2018.
- ↑ «PSA targets Opel turnaround as GM exits Europe». Reuters. 6. mars 2017. Henta 1. mars 2018.
- ↑ «Locations & Facts». Opel. 1. mars 2018. Henta 1. mars 2018.
- Denne artikkelen bygger på «Opel» frå Wikipedia på engelsk, den 14. januar 2026.
