Orientering

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Sjå òg avisa Orientering

Orientering er ei idrettsgrein som går ut på å springa, gå, sykla eller gå på ski i ulendt terreng, og orientera seg ved hjelp av kart og kompass. I eit orienteringsløp er det viktig å koma seg i mål fortast råd, men meir hobbyprega orientering kan gå ut på å samla orienteringsmål i ro og mak. Dette kallast tur-orientering.

Orienteringsløparar skal finna visse kontrollpunkt i ei viss rekkefølgje, men kan sjølv fritt velja løypa si. I tillegg til å vera i god form er det altså viktig å kunne lesa kart og å planleggja.

Idrettsforma oppstod i Skandinavia på 1800-talet, som ein måte å trena soldatar på. Ho blei først ein konkurranseidrett i Sverige i 1919. Utviklinga av meir nøyaktige kompass i 1930-åra gjorde orientering meir populær, og det første noregsmeisterskapen blei arrangert i 1937. Norges Orienteringsforbund blei stifta 2. oktober 1945.

Idretten er blitt populær i Noreg, og er ein av sommarsportane der det norske landslaget har teke mange VM-medaljar. Rundt 30 000 nordmenn driv aktivt med orientering[1]

Referansar[endre | endre wikiteksten]