Pete Wingfield

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Pete Wingfield
Fødd7. mai 1948
FødestadLiphook
OpphavStorbritannia
Instrumenttangentinstrument
PlateselskapIsland Records
Verka somjournalist, låtskrivar, musikkprodusent

William Peter «Pete» Wingfield (fødd 7. mai 1948 i Liphook i Hampshire i England)[1][2] er ein engelsk plateprodusent, klaverspelar, låtskrivar, songar og musikkjournalist.

Biografi[endre | endre wikiteksten]

I 1969 spelte Wingfield klaverinstrument og song på Jellybread-albumet First Slice, som var produsert av Mike Vernon for selskapet Blue Horizon.[3]

Som spesialist på soul i 1970-åra, skreiv Wingfield fleire faste spalter og meldingar i månadstidsskriftet Let It Rock, og det vekentlege Melody Maker. Som artist spelte han i det britiske soulbandet The Olympic Runners og Albert Lee & Hogan's Heroes.

I 1971 spelte Wingfield piano på B. B. King in London og året etter på Seventy-Second Brave, eit album av Keef Hartley Band. Wingfield spelte klaverinstrument på Bryn Haworth-albumet Let the Days Go By i 1974 og oppfølgjaren Sunny Side of the Street i 1975. I 1983 spelte Wingfield klaverinstrument på Haworth-albumet Pass It On.

Wingfield kom inn på singellistene på begge sider av Atlanteren i 1975 med «Eighteen With a Bullet», ein doo-wop-låt. Songen nådde 15. plassen i USA[4] og sjuandeplassen på UK Singles Chart.[5] Songen vart gjeven ut på albumet Breakfast Special og vart sidan nytta i filmen Lock, Stock and Two Smoking Barrels.

Han spelte piano i bandet til Alan Parsons i Abbey Road Studios, med Pete Moss på bassgitar, for Dexys Midnight Runners og Paul McCartney.

I 1977 kom songen hans «Making a Good Thing Better» med på Olivia Newton-John-albumet med same namn.[1] Mellom 1975 og 1981 spelte Wingfield klaverinstrument med The Hollies. I 1980 produserte han det første albumet til Dexys Midnight Runners, Searching for the Young Soul Rebels.[1] I 1980-åra slo Wingfield seg saman med filmprodusenten Mel Brooks, og skreiv songane «It's Good To Be the King» og «To Be or Not to Be». I 1985 produserte han debutalbumet til Kane Gang, Bad and Lowdown World of the Kane Gang. Tre pr seinare produserte han The Proclaimers-hitten «I'm Gonna Be» og albumet deira Sunshine on Leith.

The Pasadenas-songaen «Tribute (Right On)» frå 1988, vart skriven av Wingfield.

Wingfield spelte med Van Morrison i 1974 på Montreux Jazz Festival, som kom ut på DVD i 2006. Fleie år seinare spelte Wingfield i bandet til Morrison på ein sommarturné i Europa. Frå 1983 spelte Wingfield òg i 18 år for The Everly Brothers.[1]

Andre artistar han har spelt i studio med er The Housemartins, The Beautiful South, Van Morrison, Interview, Jimmy Witherspoon og Freddie King; og Paul McCartney på hans Run Devil Run.[1]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Eder, Bruce. «Pete Wingfield – Music Biography, Credits and Diskografi». AllMusic. Henta 11. september 2014. 
  2. «Album by Pete Wingfield». Rate Your Music. Henta 11. september 2014. 
  3. Jellybread (1 October 2001). «Jellybread – Music Biography, Credits and Diskografi». AllMusic. Henta 11. september 2014. 
  4. Billboard 19 Sep 1998 The Branding of the Hot 100 Page. 34
  5. Roberts, David (2006). British Hit Singels & Album (19th utg.). London: Guinness World Records Limited. s. 607. ISBN 1-904994-10-5.