Polyhalitt

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Polyhalitt
History museum of Truskavets 081.jpg
Museumsprøve av polyhalitt og anhydritt
Generelt
KategoriSulfatmineral
Kjemisk formelK2Ca2Mg(SO4)4·2H2O
Strunz-klassifisering07.CC.65
KrystallsymmetriTriklinsk pinakoidal Romgruppe: P1
Einingscellea = 6.95 Å, b = 8.88 Å, c = 6.95 Å; α = 104.06°, β = 113.94°, γ = 101.15°; Z=4
Identifikasjon
Fargefargelaus, kvit, grå; ofte lakserosa til mursteinsraud frå inkluderte jernoksid
KrystallformTypisk trådaktig, blada, massive; avvikande som tavleforma krystall
KrystallsystemTriklinsk (pseudo-ortorombisk)
TvillingKarakteristisk polysyntetisk på {010}, {100}
Kløyvperfekt på {101}; deling på {010}
BrotMuslig
FastleikSprø
Mohs hardleiksskala3.5
Glansglasaktig til harpiksaktig
StrekfargeKvit
TransparensGjennomsiktig
Spesifikk vekt2.78
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskaparToaksa (-)
Brytingsindeksnα = 1.546 - 1.548 nβ = 1.558 - 1.562 nγ = 1.567
Dobbeltbrytingδ = 0.021
2V-vinkelMålt: 60° til 62°
OppløyselegheitOppløyseleg i vatn, med utfelling av gips og kanskje syngenitt
Kjelder[1][2][3]

Polyhalitt er eit mineral som finst i saltleier (mellom anna i New Mexico, Texas og Tyskland). Det er vanlegvis lyseraudt, men kan òg vere fargelaust eller kvitt. Mineralet er eit vasshaldig sulfat av kalium, kalsium og magnesium, K2Ca2Mg(SO4)4·2H2O.

Polyhalitt vart først skildra i 1818 etter prøvar frå typelokaliteten i Salzberg i Austerrike.[1] Namnet kjem frå det greske polys hals for 'mange salt'.[3]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]