Ray Wilkins

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Ray Wilkins
Ray Wilkins 18-10-2008 1.jpg
Ray Wilkins i 2008
Personleg informasjon
Fullt namn Raymond Colin Wilkins
Fødselsdato 14. september 1956
Fødestad Hillingdon i England
Dødsdato 4. april 2018 (61 år)
Dødsstad St. George's Hospital i England
Høgd 173 cm
Posisjon Midtbanespelar
Seniorkarriere*
År Lag Kampar (Mål)
1973-1979 Chelsea 179 (30)
1979-1984 Manchester United 160 (7)
1984-1987 Milan 73 (2)
1987 PSG  13 (0)
1987-1989 Rangers 70 (2)
1989-1994 QPR  154 (7)
1994 Crystal Palace 7 (0)
1994-1996 QPR  21 (0)
1996 Wycombe 1 (0)
1996-1997 Hibernian 16 (0)
1997 Millwall 3 (0)
1997 Leyton Orient 3 (0)
Totalt 694 (48)
Landslag
1976-1986 England 84 (3)
Trenar for
1994-1996 QPR
1997-1998 Fulham
1998-2000 Chelsea (assistenttrenar)
2000-2002 Watford (assistenttrenar)
2003-2005 Millwall (assistenttrenar)
2004-2007 England U-21 (assistenttrenar)
2008-2009 Chelsea (assistenttrenar)
2009 Chelsea (midlertidig)
2009-2010 Chelsea (assistenttrenar)
2013-2014 Fulham (assistenttrenar)
2014-2015 Jordan
* Seniorklubbkampar og mål berre telt for nasjonal liga

Raymond Colin Wilkins (14. september 19564. april 2018) var ein britisk-engelsk fotballspelar. Midtbanespelaren var opphavleg Chelsea-spelar, men klubbsuksess opplevde han einast med Manchester United og skotske Rangers FC. Med det engelske landslaget var han to gongar med om å vinne den britiske landslagsmeisterskapen.

Klubbspel[endre | endre wikiteksten]

Wilkins fekk sin ligadebut med Chelsea FC i oktober 1973. Etter at klubben i 1975 rykte ned frå 1. divisjon, vart Wilkins, enno ikkje 19 år gammal, vald til kaptein av den nye lagsjefen. Wilkins leia laget til opprykk i 1977. Etter nytt nedrykk i 1979 vart han overført til Manchester United mot £825 000. Med United vann han FA-cupen 1983, der han i den fyrste finalekampen mot Brighton, som enda 2-2, skåra på eit langskot. Sommaren 1984 la AC Milan £1.5 millionar på bordet, og Wilkins tok turen til Italia. Etter eit par gode sesongar fekk han lite speletid i 1987, og bytta over til franske Paris Saint-Germain. Her gjekk han inn og ut av fyrsteellevaren, så i november same året signerte han for Rangers FC i Skottland. Den 23. oktober 1988 var han med då Rangers vann 3-2 mot Aberdeen FC i ligacupfinalen, medan han våren 1989 kunne ta del i feiringa av ein skotsk ligatriumf. Frå november 1989 til 1997 var han i fleire sesongar aktiv i Queens Park Rangers, og elles innom fem andre klubbar. I alt var Wilkins aktiv i 11 ulike fotballklubbar.

Landslagsspel[endre | endre wikiteksten]

Wilkins spelte 84 landskampar på Englands landslag frå debuten våren 1976 til avskjeden i november 1986. Både i mai 1978 og våren 1982 spelte han alle tre kampane då England vart britisk landslagsmeister. Han deltok både i Fotball-EM 1980 og i verdsmeisterskapane i 1982 og 1986. Under EM i fotball 1980 skåra han Englands mål i opningskampen mot Belgia, ein kamp som enda 1-1. Wilkins skåra berre tre mål på landslaget, Han var kaptein i 10 kampar.

Merittar[endre | endre wikiteksten]

  • Vinnar av FA-cupen: 1983 med Manchester United
  • Skotsk ligacupvinnar: 1988 med Rangers FC
  • Skotsk ligameister: 1989 Rangers FC
  • Britisk meister: 1978 og 1982 for England

Kjelder[endre | endre wikiteksten]