Hopp til innhald

Roberta Metsola

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Roberta Metsola

FøddRoberta Tedesco Triccas[1]
18. januar 1979 (47 år)
San Ġiljan
Statsborgar avMalta
Yrkepolitikar, jurist
Utdanna vedMaltas Universitet
St Aloysius' College
EktefelleUkko Metsola
Alle verv
  • Medlem av Europaparlamentet (2014–)
  • Medlem av Europaparlamentet (2013–2014)
  • Medlem av Europaparlamentet (2019–)
  • visepresident i Europaparlamentet (2020–2022)
  • president for Europaparlamentet (fungerande, 2022–2022)
  • president for Europaparlamentet (2022–2024)
  • president for Europaparlamentet (2024–2027)
  • Medlem av Europaparlamentet (2024–) Sjå dette på Wikidata

Roberta Metsola (fødd Tedesco Triccas; fødd 18. januar 1979) er ein maltesisk politikar som har vore president for Europaparlamentet sidan januar 2022. Ho er medlem av Partit Nazzjonalista (PN) og Det europeiske folkepartiet (EPP).[2]

Metsola vart første gong vald som medlem av Europaparlamentet (MEP) i 2013, og vart fyrste visepresident i Europaparlamentet i november 2020.[3] Etter dødsfallet til den sitjande presidenten David Sassoli vart Metsola vald til president for Europaparlamentet 18. januar 2022.[2] Ho vart dermed den yngste presidenten nokon gong,[4] den fyrste maltesaren i vervet og den fyrste kvinnelege presidenten sidan 2002.[5]

Biografi

[endre | endre wikiteksten]

Familien Tedesco Triccas kjem frå Swieqi,[6][7] nær St. Julian’s på Malta. Roberta Tedesco Triccas vart fødd i St. Julian’s,[8][9] og vaks opp saman med faren Geoffrey (son av Emmanuel Tedesco og Helen Triccas Dimech), mora Rita (dotter av Carmelo Bezzina og Francesca Briffa) og dei to systrene sine, Ann og Lisa,[10] i Gżira.[11]

Tedesco Triccas har vore aktiv sidan ung alder i Partit Nazzjonalista (PN), der ho arbeidde i det internasjonale sekretariatet til partiet og var frivillig i valorganisasjonen ELCOM.[12][6] I studietida var ho medlem av SDM (Studenti Demokristjani Maltin), KNZ (Det nasjonale ungdomsrådet), Young European Federalists Malta (JEF Malta) og MŻPN (Moviment Żgħażagħ Partit Nazzjonalista). Seinare vart ho vald til generalsekretær i European Democrat Students (EDS), studentgreina til EPP, og hadde òg verv i European Youth Forum (YFJ).[6][12]

Ho gjekk på St Joseph School i Sliema og St Aloysius’ College (vidaregåande nivå), tok juridisk embetseksamen ved Universitetet på Malta i 2003 og fekk diplom i europastudium frå College of Europe i Brugge i 2004.[11][13]

I 2002, då ho var 23 år gammal, vart Tedesco Triccas vald som ein av to visepresidentar i styret til ungdomskonvensjonen om framtida til Europa.[14] Året etter deltok ho aktivt i kampanjen til PN for eit ja-resultat i folkerøystinga om medlemskap i EU på Malta i 2003.[13] Etter innsatsen i denne kampanjen vart ho, 25 år gammal, oppmoda av den dåverande statsministeren på Malta, Lawrence Gonzi,[6] om å stille som kandidat for PN ved valet til Europaparlamentet i 2004.[11] Ho vart ikkje vald. I oktober 2004 byrja ho å arbeide ved Malta sin faste delegasjon til EU i Brussel, leia av Richard Cachia Caruana. Der arbeidde ho i åtte år som attaché innan juridisk og rettsleg samarbeid, og deltok òg i forhandlingane om Lisboa-traktaten og arbeidde med saker som etableringa av European Asylum Support Office på Malta.[13][12]

Metsola stilte igjen til valet til Europaparlamentet i 2009 for PN,[15] utan å bli vald.[16] I 2013–2014 arbeidde ho ein kort periode som juridisk rådgjevar for EU sin høge representant for utanriks- og tryggingspolitikk, Catherine Ashton.[17]

Medlem av Europaparlamentet

[endre | endre wikiteksten]
Metsola stilte spørsmål under høyringane for von der Leyen-kommisjonen i 2019.

Den 24. april 2013 vann Metsola suppleringsvalet for å fylle det ledige mandatet etter Simon Busuttil, og vart dermed ein av dei første kvinnelege medlemmene frå Malta] i Europaparlamentet (MEP).[18] I Europaparlamentet sit ho som medlem av gruppa til Det europeiske folkepartiet (EPP).[8]

Etter attvalet ved europaparlamentsvalet på Malta i 2014 vart Metsola vald til nestleiar i Petisjonskomiteen (PETI) i juli 2014.[19] I tillegg var ho medlem av fleire komitear og delegasjonar.[20] Ho slutta seg òg til den parlamentariske intergruppa for barnerettar.[21] Metsola vart attvald ved europaparlamentsvalet på Malta i 2019; i denne perioden følgde ho partilinja tett og røysta saman med EPP-delegasjonen i over 90 % av sakene.[17]

I 2014 leia Metsola EPP-representasjonen i Komiteen for sivile fridomar, justis og innanrikssaker (LIBE) i arbeidet med eit ikkje-bindande EU-vegkart mot homofobi og diskriminering på grunnlag av seksuell orientering og kjønnsidentitet, der Ulrike Lunacek frå Dei grøne var saksordførar.[22] Ho var Europaparlamentet sin saksordførar for forordninga om den europeiske grense- og kystvakta i 2019, og var med-saksordførar for ein anti-SLAPP-rapport i 2021.[13]

Forordninga om den europeiske grense- og kystvakta frå 2019 la til rette for å opprette 10 000 nye grensevakter ved yttergrensene til EU.[23]

Metsola var òg medforfattar av ein ikkje-bindande rapport om den europeiske migrasjonskrisa i 2016, med mål om å etablere ein «bindande og obligatorisk lovgjevingsmodell» for busetjing av flyktningar og nye EU-dekkjande avtalar om retur, som skulle ha forrang framfor bilaterale avtalar mellom EU og land utanfor EU.[24]

Frå 2016 til 2017 var Metsola medlem av Europaparlamentet sin granskingskomité for kvitvasking av pengar, skatteomgåing og skatteunndraging (PANA), som undersøkte avsløringane i Panamapapira og skatteomgåingsordningar meir generelt.[20] I LIBE, der ho leia EPP-representasjonen mellom januar 2017 og 2020,[13] har ho sidan 2018 vore del av gruppa for overvaking av rettsstatsprinsipp (ROLMG).[25]

Metsola møtte den franske presidenten Emmanuel Macron i Europaparlamentet 19. januar 2022.

I 2019, under kontroversane etter drapet på Daphne Caruana Galizia, nekta Metsola å handhelse på den dåverande statsministeren av Malta, Joseph Muscat, under eit møte med maltesiske europaparlamentsmedlemmer. Ho skreiv: «Dersom han trur han kan prøve å skyve ansvaret frå seg, tek han grundig feil. Gå av no, før du gjer uoppretteleg skade på landet.»[13] I 2020 vurderte Metsola å stille som leiar for PN, men valde å la vere. Ho uttalte: «Nokre glasstak treng nokre fleire sprekkar før dei kan knusast.» Vervet gjekk seinare til Bernard Grech.[13]

I oktober 2020, under drøftinga i LIBE om ein resolusjon om «rettsstatsprinsipp og grunnleggjande rettar i Bulgaria»,[26][27] la Metsola fram endringsforslag på vegner av EPP.[28] Desse vart i stor grad tolka som eit forsøk på å skjerme den bulgarske EPP-regjeringa frå kritikk, mellom anna ved å føreslå å fjerne referansar til funn frå Venezia-kommisjonen og til misbruk av EU-midlar og skuldingar om korrupsjon på høgt nivå som involverte statsminister Bojko Borisov. Andre forslag, som ho seinare trekte, hevda òg at ein pengespelaktør finansierte protestane i Bulgaria i 2020–2021. Dette førte til sterke reaksjonar i Bulgaria, og sosiale medium-kontoane hennar vart fylte med protestmeldingar, inkludert truslar og kvinnefiendtlege ytringar.[29][30] Endringsforslaga frå EPP vart til slutt forkasta, og resolusjonen vart vedteken slik han opphavleg var føreslått.[31]

I november 2020 vart Metsola vald til fyrste visepresident i Europaparlamentet, og tok over etter Mairead McGuinness, som vart EU-kommissær. Ho var den første maltesiske representanten som vart visepresident.[32]

I juni 2024 vart Roberta Metsola vald for tredje gong som medlem av Europaparlamentet, med rekordhøge 87 473 personrøyster.[33]

President for Europaparlamentet

[endre | endre wikiteksten]
Metsola tala under ein minneseremoni for David Sassoli i Europaparlamentet i januar 2022.

I november 2021 vart Metsola vald som kandidaten til EPP for å etterfølgje David Sassoli som president for Europaparlamentet då mandatperioden hans gjekk ut i januar 2022.[34] Sassoli vart innlagd på sjukehus med lungebetennelse i september 2021,[35] og kunngjorde i desember at han ikkje ville stille til ein ny periode, noko som gjorde Metsola til den sannsynlege etterfølgjaren.[36] Etter ytterlegare sjukehusinnlegging døydde Sassoli 11. januar 2022,[37] ei veke før perioden hans var over. Etter dødsfallet vart Metsola fungerande president i Europaparlamentet.[38]

Metsola møtte den israelske presidenten Isaac Herzog i Europaparlamentet 26. januar 2023.

Den 18. januar 2022, på sin eigen 43-årsdag, vart Metsola vald til president for Europaparlamentet for ein periode på to og eit halvt år. Ho vart vald i fyrste valomgang med absolutt fleirtal, med 458 av 690 røyster.[2] Som kandidat for EPP fekk ho òg støtte frå S&D og Renew Europe, etter at dei tre gruppene vart samde om fordeling av president- og visepresidentverv og politiske prioriteringar for andre halvdel av perioden til Europaparlamentet.[39] Med dette vart Metsola den yngste presidenten nokon gong,[4] den første maltesaren i vervet og den første kvinnelege presidenten sidan 2002, og berre den tredje kvinna i rolla totalt.[5] Som president hadde ho tilsyn med at belgisk politi ransaka bustaden til den greske europaparlamentsrepresentanten Eva Kaili i samband med den aukande korrupsjonsskandalen knytt til Qatar i Europaparlamentet, der det vart etterforska påstandar om korrupsjon, kvitvasking av pengar og andre lovbrot knytte til mogelege påverknadsoperasjonar frå Qatar, Marokko, frivillige organisasjonar og VM i fotball.[40][41]

Som president for Europaparlamentet var Roberta Metsola den første leiaren for ein EU-institusjon som vitja Ukraina i april 2022 etter den russiske invasjonen av landet.[42] Ho vitja òg Israel saman med kommisjonspresident Ursula von der Leyen etter åtaka 7. oktober 2023.[43]

Metsola møtte den ukrainske presidenten Volodymyr Zelenskyj i Europaparlamentet 9. februar 2023.

Den 21. mai 2023 deltok Metsola på den nasjonale europeiske folkeforsamlinga i Moldova saman med den moldoviske presidenten Maia Sandu. Dette var ei stor pro-europeisk samling i hovudstaden Chișinău med titusenvis av deltakarar. I talen sin sa Metsola til deltakarane: «Europa este Moldova! Moldova este Europa!» (‘Europa er Moldova! Moldova er Europa!’)[44] Metsola har teke til orde for å styrkje makta til Europaparlamentet.[45] Den 16. juli 2024 vart ho attvald som president for Europaparlamentet med rekordhøge 90 % av røystene (562 av 623 røysteføre representantar).[46]

Metsola møtte Armenias statsminister Nikol Pasjinjan i Europaparlamentet 20. oktober 2023.
Metsola møtte Spanias statsminister Pedro Sánchez i Madrid 1. mars 2024.

Syn på abort

[endre | endre wikiteksten]

Metsola har gjennomgåande røysta for resolusjonar som er imot abort.[47] Frå starten av perioden hennar møtte ho spørsmål om motstanden sin mot abort, som er lovleg i alle EU-land bortsett frå Malta og Polen.[48] I ei pressemelding frå 2015 erklærte ho og andre maltesiske europaparlamentsmedlemmer at dei var «kategorisk imot abort».[49] Då ho vart vald til president for Europaparlamentet, uttalte ho at ho i rolla ville representere standpunktet til parlamentet, som anerkjenner trygg tilgang til abort som ein menneskerett.[50]

Andre aktivitetar

[endre | endre wikiteksten]
  • Wilfried Martens Centre for European Studies, medlem av styret[51]
  • Friends of Europe, medlem av forvaltingsrådet (sidan 2020)[52]

Privatliv

[endre | endre wikiteksten]

Metsola møtte den finske ektemannen sin, Ukko Metsola, på eit ungdomsarrangement i 1999. Dei gifta seg i 2005.[53] Begge stilte til val til Europaparlamentet i 2009, og vart dermed det første ekteparet som stilte til same europaparlamentsval frå to ulike medlemsland.[54][55] Dei har fire søner.[54]

I september 2024 rapporterte Politico Europe at Metsola, under ein ny etikkodeks for Europaparlamentet som ho sjølv hadde teke til orde for, ikkje trong å opplyse om rolla til ektemannen som den fremste EU-lobbyisten for Royal Caribbean Group som ein mogleg interessekonflikt, i motsetnad til andre representantar. Dette var fordi presidenten i Europaparlamentet var unnateken frå denne plikta i etikkregelverket.[53]

Prisar og utmerkingar

[endre | endre wikiteksten]
  •  Ukraina
    • Mottakar av fyrste klasse av Ordenen til fyrstinne Olga[56]
  •  Belarus Det sameinte overgangskabinettet i Belarus
  • In Veritate-prisen, tildelt president Metsola for innsatsen hennar med å sameine kristne og europeiske verdiar[59]
  • Forum Europa-prisen for 2024, tildelt i Madrid[60]

I 2024 vart Metsola tildelt graden Doctor Honoris Causa (æresdoktor) av Universitetet i Lisboa.[61]

Kjelder

[endre | endre wikiteksten]
  1. ↑ Vogel, Toby (30. april 2013). «Maltese politician accused of fraud elected to European Parliament». European Voice.
  2. 1 2 3 «Roberta Metsola elected new President of the European Parliament | News | European Parliament». www.europarl.europa.eu (på engelsk). 18. januar 2022. Henta 18. januar 2022.
  3. ↑ «Roberta Metsola elected as First Vice-President of the European Parliament | News | European Parliament». www.europarl.europa.eu (på engelsk). 11. desember 2020. Henta 18. januar 2022.
  4. 1 2 «Malta's Roberta Metsola elected EU Parliament's third woman president». France 24 (på engelsk). 18. januar 2022. Henta 18. januar 2022.
  5. 1 2 «Roberta Metsola elected European Parliament president in landslide victory». Times of Malta (på engelsk). 18. januar 2022. Henta 18. januar 2022.
  6. 1 2 3 4 Malta Independent, 3 May 2004
  7. ↑ " her home town, Swieqi," Times of Malta, 9 May 2004
  8. 1 2 «Roberta METSOLA | MEPs | European Parliament». www.europarl.europa.eu (på engelsk). 18. januar 1979. Henta 11. januar 2022.
  9. ↑ «Metsola re-elected President of the European Parliament» (på engelsk). 16. juli 2024. Henta 27. januar 2026.
  10. ↑ Times of Malta, 18 Jan 2022
  11. 1 2 3 Roberta Metsola On-Line, Retrieved: 18 Jan 2022
  12. 1 2 3 «European Parliament candidate Roberta Metsola Tedesco Triccas». Times of Malta. Arkivert frå originalen 1. mai 2009.
  13. 1 2 3 4 5 6 7 Roberta Metsola: From student EU campaigner to its parliament’s president, Times of Malta, 18. januar 2022
  14. ↑ Times of Malta, 12. juli 2002; Politico.eu, 30. oktober 2002; europarl, 2. juli 2002
  15. ↑ Malta Independent, 30. november 2008
  16. ↑ Times of Malta, 8. juni 2009
  17. 1 2 «Roberta Metsola cements rise to European Parliament presidency». POLITICO (på engelsk). 17. januar 2022. Henta 18. januar 2022.
  18. ↑ «Update 3 - Three women elected to the European Parliament». 24. april 2013.
  19. ↑ Dave Keating (7. juli 2014), EFDD loses out as groups share the spoils European Voice.
  20. 1 2 «8th parliamentary term | Roberta METSOLA | MEPs | European Parliament». www.europarl.europa.eu (på engelsk). 18. januar 1979. Henta 11. januar 2022.
  21. ↑ Members of the European Parliament Intergroup on Children’s Rights European Parliament.
  22. ↑ Dave Keating (4. februar 2014), "'Manif pour tous' fails to defeat EU gay rights report" European Voice.
  23. ↑ «European Border and Coast Guard: 10 000-strong standing corps by 2027 | News | European Parliament». www.europarl.europa.eu (på engelsk). 17. april 2019. Henta 26. januar 2025.
  24. ↑ Maïa de La Baume (16. mars 2016), European Parliament ‘fixes’ the refugee crisis Politico Europe.
  25. ↑ Rule of law: Civil Liberties MEPs to report on corruption and press freedom European Parliament, press release of June 5, 2018.
  26. ↑ «European Parliament to Vote on Amendments to Draft Resolution on Rule of Law in Bulgaria». 7. oktober 2020. Henta 8. oktober 2020.
  27. ↑ «Евродепутатката от ЕНП Роберта Мацола е изтеглила предложенията си за промени в резолюцията» [MEP from EPP Roberta Metsola withdrew the proposed amendments to the resolution] (på bulgarsk). 7. oktober 2020. Henta 8. oktober 2020.
  28. ↑ 5.10.2020 B9-0309/34, Amendment 34, Roberta Metsola on behalf of the PPE Group
  29. ↑ Times of Malta, 8. oktober 2020; Newsbook, 8 oct 2020; Malta Today, 8. oktober 2020;
  30. ↑ «Роберта Мецола от ЕНП трие коментари от фейсбука си и забранява достъп до него от България» [Roberta Metsola deletes Facebook comments and blocks access from Bulgaria] (på bulgarsk). 8. oktober 2020. Henta 8. oktober 2020.
  31. ↑ EurActiv, 9. oktober 2020; Malta Independent, 9. oktober 2020
  32. ↑ «Roberta Metsola elected as First Vice-President of the European Parliament | News | European Parliament». www.europarl.europa.eu (på engelsk). 11. desember 2020. Henta 24. oktober 2021.
  33. ↑ Borg, Neville (9. juni 2024). «Roberta Metsola re-elected with highest vote count in Malta's EP history». Times of Malta (på engelsk). Henta 26. januar 2025.
  34. ↑ «EPP taps Roberta Metsola to run for Parliament presidency». POLITICO (på engelsk). 24. november 2021. Henta 11. januar 2022.
  35. ↑ «EU parliament president David Sassoli dies in Italian hospital». France 24 (på engelsk). 11. januar 2022. Henta 11. januar 2022.
  36. ↑ «David Sassoli won't seek second term as EU Parliament president». POLITICO (på engelsk). 14. desember 2021. Henta 11. januar 2022.
  37. ↑ «European Parliament President David Sassoli dies aged 65». POLITICO (på engelsk). 11. januar 2022. Henta 11. januar 2022.
  38. ↑ «EU flags at half-mast after death of parliament speaker Sassoli». France 24 (på engelsk). 11. januar 2022. Henta 11. januar 2022.
  39. ↑ «Brussels Playbook: Metsola for president — Russia sanctions latest — Zemmour hate crimes». POLITICO (på engelsk). 18. januar 2022. Henta 18. januar 2022.
  40. ↑ EuroNews. (15. desember 2022). "EU Parliament President Roberta Metsola promises reforms to prevent corruption". EuroNews website Retrieved 16. desember 2022.
  41. ↑ Suzanne Lynch. (15. desember 2022). "EU leaders try to sideline Qatar scandal — while they still can" Politico. Vitja 16. desember 2022.
  42. ↑ «European Parliament President Roberta Metsola to visit Kyiv». POLITICO (på engelsk). 31. mars 2022. Henta 26. januar 2025.
  43. ↑ «Von der Leyen and Metsola arrive in Israel in show of solidarity». euronews (på engelsk). 13. oktober 2023. Henta 26. januar 2025.
  44. ↑ Călugăreanu, Vitalie (21. mai 2023). «Miting pro-european cu o sută de mii de oameni la Chișinău» (på rumensk). Deutsche Welle.
  45. ↑ Casert, Raf (18. januar 2022). «Malta legislator becomes 3rd female EU Parliament president». Associated Press. Henta 28. januar 2022.
  46. ↑ «Malta’s Metsola re-elected European Parliament president with 90% of the vote». MaltaToday.com.mt (på engelsk). Henta 26. januar 2025.
  47. ↑ The Malta Independent (21. oktober 2013)
  48. ↑ Rob Picheta; James Frater; Sharon Braithwaite; Amy Cassidy (18. januar 2022). «The European Parliament's new President immediately faced questions on her views on abortion». CNN. Henta 19. januar 2022.
  49. ↑ «Abortion remains a red-line say PN MEPs». EPP Group (Press release). 10. mars 2015. Arkivert frå originalen 20. desember 2021. Henta 19. januar 2022.
  50. ↑ Lory, Gregoire (18. januar 2022). «Metsola on abortion: 'My position is the EU Parliament's position'». euronews (på engelsk). Henta 18. januar 2022.
  51. ↑ Executive Board Arkivert 3. mars 2020 ved Wayback Machine. Wilfried Martens Centre for European Studies.
  52. ↑ Friends of Europe appoints 29 new members to its Board of Trustees Friends of Europe, press release of 25 June 2020.
  53. 1 2 «The Metsola exception: The European Parliament president and her lobbyist husband». POLITICO (på engelsk). 4. september 2024. Henta 4. september 2024.
  54. 1 2 «Two seats, two kids and one marriage». Times of Malta (på engelsk). 25. januar 2009. Henta 31. januar 2025.
  55. ↑ «Ukko Metsola poltti tappion sikarin». Helsingin Sanomat (på finsk). 8 June 2009. Henta 31. januar 2021. «UKKO METSOLA, 36, tavoitteli maltalaisen vaimonsa Roberta Metsolan kanssa harvinaista tuplajäsenyyttä Euroopan parlamentissa. He olivat ensimmäinen eurooppalainen aviopari, joka pyrkii samoissa vaaleissa parlamenttiin kahdesta eri jäsenmaasta.»
  56. ↑ «Zelenskyy bestows Ukrainian award on Roberta Metsola». Times of Malta. 5. april 2022. Henta 6. april 2022.
  57. ↑ «Svietlana Tsikhanouskaya to MEPs: support Belarusians' European aspirations | News | European Parliament». www.europarl.europa.eu (på engelsk). 13. september 2023. Henta 15. september 2023.
  58. ↑ «Святлана Ціханоўская ўзнагародзіла прэзідэнтку Еўрапарламента Крыжам добрасуседства / Афіцыйны сайт Святланы Ціханоўскай». tsikhanouskaya.org (på belarusisk). 13. august 2023. Henta 15. september 2023.
  59. ↑ In Veritate Award given to EP President Metsola https://www.comece.eu/in-veritate-award-given-to-ep-president-metsola-for-her-achievements-in-combining-christian-and-european-values/
  60. ↑ President Metsola awarded the 2024 Forum Europa Prize in Madrid
  61. ↑ «'Tireless fighter' Metsola awarded Honoris Causa Doctorate by Lisbon University». Times of Malta (på engelsk). 19. april 2024. Henta 26. januar 2025.
Henta frå «https://nn.wikipedia.org/w/index.php?title=Roberta_Metsola&oldid=3651966»