Runaway av Del Shannon

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Runaway
Singel av Del Shannon
frå albumet Runaway with Del Shannon
B-side «Jody»
Utgjeve Februar 1961
Innspelt 24. januar 1961, Bell Sound Studios i New York City i New York
Sjanger poprock, rock and roll
Lengd 2:20
Selskap BigTop 45-3067 (US), London HLX 9317 (UK),[1] Heliodor 453099 (Tyskland), London HL-1796
Låtskrivar(ar) Max Crook, Del Shannon[1]
Produsent Harry Balk, Irving Micahnik[1]
Del Shannon-kronologi
Runaway «Hats Off to Larry»

(1961)


«Runaway» er ein song gjort kjend av Del Shannon i 1961, då han nådde toppen av Billboard Hot 100. Han var skriven av Shannon og klaverspelaren Max Crook, og vart ein stor internasjonal hit. Han vart plassert på 472. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene frå 2010.

Originalinnspelinga[endre | endre wikiteksten]

Songaren og gitaristen Charles Westover og klaverspelaren Max Crook spelte i lag som medlemmar av «Charlie Johnson and the Big Little Show Band» i Battle Creek i Michigan, før gruppa deira fekk ein platekontrakt i 1960. Westover tok scenenamnet «Del Shannon», og Crook, som hadde oppfunne sitt eige clavioline-baserte elektriske klaverinstrument, kalla ein Musitron, vart «Maximilian».

Etter at den første innspelinga deira for Big Top Records i New York City vart mislukka, overtydde manageren deira Ollie McLaughlin dei til å skrive og spele inn på ny somme av dei tidlegare songane dei hadde skrive, «Little Runaway», for å syne fram det unike instrumentet til Crook. Den 24. januar 1961 spelte dei inn «Runaway» i Bell Sound studio med Harry Balk som produsent, Fred Weinberg som lydteknikar og som studiomusikar ved fleire høve, i tillegg til Al Caiola på gitar, og Crook på Musitron. Andre musikarar på innspelinga var Al Casamenti og Bucky Pizzarelli på gitar, Milt Hinton på bass og Joe Marshall på trommer. Bill Ramall, som arrangerte innspelinga, spelte barytonsaksofon.[2] Etter innspelinga i a-moll, tok produsenten Balk og spelte av innspelinga litt kjappare, slik at tonen vart auka til like under b-moll.[3] «Runaway» vart gjeven ut i februar 1961 og vart raskt ein stor suksess. Den 10. april det året spelte Shannon på Dick Clark's American Bandstand og var med å drive singelen til toppen av Billboard-lista, der han låg i fire veker. To månader seinare nådde singelen òg toppen av den britiske singellista.[4] På R&B-lista nådde «Runaway» tredjeplassen.[5] Songen enda på femteplassen på Billboard Hot 100 si årsliste for 1961. Shannon spelte songen hos David Letterman i 1986, i lag med Paul Schaeffer og bandet hans. Under introduksjonen av han vart det sagt at på det meste selde «Runaway» så mykje som 80 000 singlar kvar dag.

Del Shannon spelte inn songen på ny i 1967 som «Runaway '67». Denne versjonen vart òg gjeven ut på singel, men nådde ikkje då Hot 100-lista.

Tekst[endre | endre wikiteksten]

Songen er sungen frå utgangspunktet til ein mann som blir forlaten av kjærasten sin. Ho vert hovudsakleg refererer til i tredjeperson, men vert stundom referert til i andreperson i teksten «wishin' you were here by me».

Beatles-versjonar[endre | endre wikiteksten]

I følgje Mark Lewisohn i «The Complete Beatles Chronicles» (s. 364) framførte The Beatles «Runaway» på konsertane sine i 1961 til ei stund ut i 1962 (i Hamburg, Liverpool og andre stader). Det er uklårt om det var John Lennon eller Paul McCartney som song songen, eller om det var begge. Det finst ingen opptak av Beatles-versjonen. George Harrison og hans Traveling Wilburys spelte inn ein versjon med Jeff Lynne (frå Electric Light Orchestra) på solovokal, og der eit munnspel erstatta den originale Musitron-soloen. Traveling Wilburys-versjonen vart gjeven ut på singel i Europa, men var ikkje med på det andre (og siste) albumet deira. Han kom seinare ut på The Traveling Wilburys Collection (2007) som eit bonusspor.

Andre versjonar[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 1,2 Rice, Jo (1982). The Guinness Book of 500 Number One Hits (1st utg.). Enfield, Middlesex: Guinness Superlatives Ltd. s. 58. ISBN 0-85112-250-7. 
  2. «Young, Bryan, «Classic Tracks: Del Shannon's 'Runaway'», Oct 1, 2008, ''Mix Magazine''». Mixonline.com. 1. oktober 2008. Henta 31. juli 2016. 
  3. Classic Tracks Back To Back: Thunder Bay Press, 2008.
  4. «Full Length Biography». Delshannon.Com. Henta 31. juli 2016. 
  5. Whitburn, Joel (2004). Top R&B/Hip-Hop Singles: 1942-2004. Record Research. s. 521. 
  6. ON (2. september 2012). «Bob Costa's «Later» Show with Del Shannon - part 2 of 2! - Video Dailymotion». Dailymotion.com. Henta 31. juli 2016. 
  7. Whitburn, Joel (2008). Hot Country Songs 1944 to 2008. Record Research, Inc. s. 143. ISBN 0-89820-177-2. 
  8. Whitburn, s. 22
  9. Jon O'Brien (7. november 2011). til i dags-the-saturday-sessions-2011-mw0002232396 «Dermot O'Leary Presents the Saturday Sessions 2011 - Various Artists | Songs, Reviews, Credits, Awards» Check |url= value (hjelp). AllMusic. Henta 31. juli 2016. 
  10. «John Frusciante Concert Setlist at Paradiso, Amsterdam on February 8, 2001». setlist.fm. Henta 31. juli 2016. 
  11. Mariano Prunes. «Dos Bandas y un Destino: El Concierto - Arizona Baby,Los Coronas | Songs, Reviews, Credits, Awards». AllMusic. Henta 31. juli 2016. 

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]