Rutherfordin

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Rutherfordin
Rutherfordine-Billietite-Uranophane-214939.jpg
Rutherfordin (lysegul, øvst) i lag med billietitt
Generelt
KategoriKarbonatmineral
Kjemisk formelUO2CO3
Strunz-klassifisering05.EB.05
KrystallsymmetriOrtorombisk pyramidal H–M Symbol mm2
Einingscellea = 4.840 Å, b = 9.273 Å, c = 4.298 Å; Z = 2
Identifikasjon
Fargebrunaktig, brungul, kvit, lysebrun oransje, eller lysegul
Krystallformkrystallar er lekteaktige, langstrekte krystallar vanlegvis strålande, trådaktig, matte; jordaktig til særs finkorna massar.
KrystallsystemOrtorombisk
Kløyvperfekt på {010}, god på {001}
Glanssilkeaktig, matt
StrekfargeGul
TransparensGjennomsiktig
Spesifikk vekt5.7
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskaparToaksa (+)
Brytingsindeksnα = 1.700 - 1.723 nβ = 1.716 - 1.730 nγ = 1.755 - 1.795
Dobbeltbrytingδ = 0.055 - 0.072
PleokroismeSynleg X= fargelaus, Y= bleik gul, Z= bleik grønaktig gul
2V-vinkelUtrekna: 53°
Andre eigenskaparRadioaktiv
Kjelder[1][2][3]

Rutherfordin er eit kvitt til gulaktig sekundært uranmineral, eit uranylkarbonat, UO2(CO3).

Det vart først skildra i 1906 etter ein førekomst i Morogoro-regionen i Tanzania. Det vart kalla opp etter Ernest Rutherford.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]