Samuel Plimsoll

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk


Samuel Plimsoll
Samuel Plimsoll.jpg
Fødd 10. februar 1824
Sheffield
Død

3. juni 1898
Folkestone

Yrke politikar
Samuel Plimsoll på Commons

Samuel Plimsoll (født 10. februar 1824, død 3. juni 1898) var ein britisk politikar og reformator, no best kjent som mannen bak Plimsollmerket.

Samuel Plimsoll vart fødd i Bristol men flytte tidleg til Sheffield og forlét skulen i ung alder for å arbeida på eit bryggeri. I 1853 freista han å etablera seg i London som kolhandlar, men mislukkast og vart ruinert. I ei periode måtte han bu i eit losji for fattige, og røynsla gav han sympati med samfunnet sitt utslegne.

På den tida var livet til sjøs svært farleg, ein av fem britiske sjømenn omkom. Dødeligheita var større blant sjømenn enn i noko anna yrkesgruppe, tusenvis av skip forliste grunna overlast eller dårleg vedlikehald. Dei forferdelege tapa av sjømenn, og skjebnen til enkene fekk Plimsoll til å arbeida for tryggleik til sjøs. I 1868 vart han valt inn i parlamentet for det liberale partiet for kretsen Derby og arbeidd utrøytteleg for lóvar som kunne sørgja for sikrare skipsfart. I 1872 gav han ut ei bok om tilhøvet til sjømennene, den gjorde eit sterkt inntrykk på opinionen.

I 1873 nedsette parlamentet ein kommisjon for å greia ut saka og i 1875 vart det vedteke ein sjøsikkerhetslov. Plimsoll såg på loven for utilstrekkeleg, men valde endå å støtta den. I eit parlamentsmøte den 22. juli same år erklærde likevel statsminister Benjamin Disraeli at loven ikkje ville vedtakast. Plimsoll vart rasande og karakteriserte parlamentsmedlemmane som «skurkar». Plimsoll fekk ei åtvaring, og bad om unnskyldning. Folkesetnaden delte likevel hans syn på at loven hadde vorte stoppa av skipsrederne og opinionen tvinga regjeringa til å fremja eit lovforslag som året etter vart føydd til «the Merchant Shipping Act».

Plimsolls statue, Bristol

Loven gav styresmaktene betre høve for å inspisera skip, og innførde ein lastelinje, som raskt vart kjent som plimsollmerket. Plimsoll vart gjenvalgt til parlamentet i [[1880], men gav opp sin plass til William Vernon Harcourt, som han såg på ville halda fram arbeidet for sjøsikkerhet. Plimsoll vart utnemnt som ærespresident for det britiske sjømannsforbundet. Mot slutten av sit liv vitja han USA for å prøva å påverka amerikanarane til å ha ei meir balansert skildring av Storbritannia i landet sitt skolebøker

Det er eit paradoks at dårlege skuter såkalla flytande likkister vart kalla for ein plimsoll etter han som kjempe for det motsatte.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Litteratur[endre | endre wikiteksten]

  • Brian Faulkner: Samuel Plimsoll: the sailor's friend

Eksterne lenkjer[endre | endre wikiteksten]