Schiehallion

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Schiehallion
Munro, marilyn
Schiehallion NW ridge.jpg
Nordvestryggen på Schiehallion i april
Land Flag of Scotland.svg Skottland
Topp Perth and Kinross
 - høgd 1 083 moh.
 - Primærfaktor 718 m
Wikimedia Commons: Schiehallion

Schiehallion (skotsk-gælisk Sìdh Chailleann) er eit fjell i Perth and Kinross i Skottland. Schiehallion har eit rikt planteliv, interessante arkeologiske funn og er ein unik stad i vitskapshistoria etter eit eksperiment på 1700-talet for å «vege jorda».

Schiehallion ligg mellom Loch Tay og Loch Tummel, 15 km nord for Aberfeldy i Perthshire.[1] Fjellet har ei høgd på 1083 meter over havet og er isolert frå andre fjell. Fjellet har ei nesten perfekt kjegleform sett frå vest.

Schiehallion vert stundom skildra som senteret i Skottland.

Sidan 1999 er austsida av fjellet eigd av selskapet John Muir Trust.

Schiehallion-eksperimentet[endre | endre wikiteksten]

Schiehallion ligg fråskild frå andre fjellområde og har ein særs regelmessig form. Dette førte til at Charles Mason i 1774 valde dette fjellet som kandidat til eit eksperiment som for første gongen skulle fastlå ein verdi for den gjennomsnittlege tettleiken til jorda og dermed den samla massen.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. «Schiehallion». VisitScotland Perthshire. Henta 2. juli 2011. 

Koordinatar: 56°40′4″N 4°5′52″W