Serenade nr. 7 av Mozart

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Serenade nr. 7
Haffnerserenaden

K. 250
Serenade av Wolfgang Amadeus Mozart
Sjanger Orkestermusikk
Periode Wienerklassisismen
Komponert 1776
Første framføring 21. juli 1776
Typisk lengd 53:23
Satsar 8

Serenade for orkester i D-dur, K. 250, populært kalla Haffnerserenaden, er ein serenade av Wolfgang Amadeus Mozart kalla opp etter Haffnerfamilien. Venen til Mozart, Sigmund Haffner den yngre, bestilte serenaden for å nyttast i festlegheitane før bryllaupet til syster hans Marie Elisabeth Haffner og hennar Franz Xaver Spaeth. Serenaden vart først spelt 21. juli 1776, kvelden før bryllaupet. Verket har åtte satsar:

  • I. Allegro maestoso - Allegro molto
  • II. Andante
  • III. Menuetto
  • IV. Rondeau: Allegro
  • V. Menuetto galante
  • VI. Andante
  • VII. Menuetto
  • VIII. Adagio - Allegro assai

Den andre, tredje og fjerde satsen er dominert av solofiolinar. Rondoen (fjerde satsen) har vorte arrangert for solofiolin og vert nytta som eit populært virtuosstykke.

Ei typisk framføring varer 55 minuttar.

Sjå òg[endre | endre wikiteksten]


Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]