Siderotil

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Siderotil
Generelt
KategoriSulfatmineral
Kjemisk formelFe2+SO4·5H2O
Strunz-klassifisering07.CB.20
KrystallsymmetriTriklinsk 1
Einingscellea = 6.26 Å, b = 10.63 Å, c = 6.06 Å; α = 97.25°, β = 109.67°, γ = 75°; Z = 2
Identifikasjon
Fargebleik grøn, gulaktig, kvit
KrystallformTrådaktig til pulveraktig, sjeldan som nålforma krystallar
KrystallsystemTriklinsk
Mohs hardleiksskala2.5
Glansglasaktig eller silkeaktig
TransparensGjennomsiktig til gjennomskineleg
Spesifikk vekt2.1 - 2.2
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskaparToaksa (-)
Brytingsindeksnα = 1.513 - 1.515 nβ = 1.525 - 1.526 nγ = 1.534 - 1.536
Dobbeltbrytingδ = 0.021
2V-vinkelMålt: 50°, utrekna: 80° til 86°
OppløyselegheitOppløyseleg i vatn
Kjelder[1][2][3]

Siderotil er eit sulfatmineral, FeSO4·5H2O, som vert danna ved forvitring av pyritt. Det er identifisert frå Hardanger.

Det vart først skildra i 1891 etter ein førekomst i Idrija-gruva i Idrija i Slovenia.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]