Som den gyllne sol

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk

Som den gyllne sol er Elias Blix si omsetjing av Thomas Kingos påskesalme «SOm dend gyldne Sool frembryder».

Salmen vart fyrste gong trykt med 10 vers i 1689 i den fyrste salmeboka Kingo redigerte, En Ny Kirke-Psalme-Bog («Vinterparten»). Salmen vert mykje sungen frå påskedag og sidan i påsketida fram mot pinse. Kingo meinte sjølv at salmen høvde til å bli bruka «til Tolvprædiken i Kjøbstæderne og til Slutning paa Aftensang og ellers saalenge Opstandelsens historie forhandles». Salmen vart med nokre endringar teken med i Kingos salmebok, med nokre nye endringar òg i Guldbergs salmebok og sidan i Landstads kirkesalmebog.

Elias Blix omsette åtte vers av salmen og tok han med i fyrste utgåva av Nokre Salmar, som kom i 1869: «Som den gyllne Soli bryter». I seinare utgåver tok han med ni vers, og omarbeidde elles omsetjinga ein god del: «Som den gyllne Sol kann brjota». Slik stod salmen òg på nr 265 i Nynorsk Salmebok.

Takk fyr Ljos i Jolenattenn'!
Takk fyr ditt vælsignad Ord!
Takk fyr Laug i Livsens Vatten!
Takk fyr Naaden paa ditt Bord!
Takk fyr Daude, Saar og Slag!
Takk fyr din Upprisningsdag!
Takk fyr Himlen, som eg ventar:
Dit du eingong heim meg hentar.

Siste verset i Blix' fyrste omsetjing. Seinare bridga han teksten noko.

I Landstads reviderte salmebok er det teke med åtte vers av salmen, i Norsk salmebok står han på bokmål, med sju vers, som nr 172 («Som den gylne sol frembryter»).

Salmen er rekna som ein av dei fremste Kingo-salmane, og han har vore med å gje Kingo status som den store påske-salmediktaren . Salmen er samstundes eit typisk døme på salmedikting frå barokken.

Tonen som oftast vert nytta, er frå 1642 og skriven av Johann Schop. Salmen vert -\og sungen til ulike folketonar.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]