Somebody to Love av Jefferson Airplane

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Somebody to Love
Singel av Jefferson Airplane
frå albumet Surrealistic Pillow
B-side «She Has Funny Cars»
Innspelt 3. november 1966
Sjanger Psykedelisk rock
Lengd 3:01
Selskap RCA Victor
Låtskrivar(ar) Darby Slick
Produsent Rick Jarrard
Jefferson Airplane-kronologi
Somebody to Love «White Rabbit»


«Somebody to Love» er ein rockesong skriven av Darby Slick og opphavleg spelt inn i 1960-åra av folkrockbandet The Great Society og seinare av det psyedeliske rockebandet Jefferson Airplane. Musikkmagasinet Rolling Stone rangerte Jefferson Airplane-versjonen på 274. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene.

Great Society-versjonen[endre | endre wikiteksten]

Songen vart skriven av The Great Society-gitaristen Darby Slick og først framført av dette bandet, der svigerinna hans Grace Slick song. Songen vart ikkje lagt merke til utanfor klubbmiljøet i San Francisco Bay Area. Songen kom ut som singel i 1966 på Autumn Records og selde særs lita utanfor San Francisco.

Jefferson Airplane-versjonen[endre | endre wikiteksten]

When the truth is found to be lies
and all the joy within you dies

Darby Slick (1966)

Grace Slick gjekk frå bandet for å bli med i Jefferson Airplane, to ho songen med seg og dei spelte han inn for Surrealistic Pillow, i lag med hennar eigen song, «White Rabbit». Den meir rocka versjonen til Airplane vart den første og største hitten til bandet. Singelen nådde femteplass på den amerikanske singellista.

«Somebody to Love» vart òg gjeven ut på det viktige albumet deira Surrealistic Pillow i februar 1967. Driven av den kraftfulle vokalen til Slick, er hardrockstilen til songen utypisk for den meir folk-aktige psykedeliaen som utgjorde mykje av albumet og det førre albumet til bandet. Teksten er i andre person, der kvart vers på to linjer omhandlar ei scene med framandgjering og fortviling. I refrenget vert tittelen på songen gjenteken fleire gonger, med små variasjonar, som «... / Don't you need somebody to love? / Wouldn't you love somebody to love? / ...» Som på albumet som songen kom ut på, var han særs viktig i å gjere motkulturrørsla i Haight-Ashbury kjend for resten av USA.

Denne versjonen finst i filmversjonen av Fear and Loathing in Las VegasRaoul Duke minnast første gongen han tok LSD på klubben The Matrix i San Francisco i 1967.

I filmen The Cable Guy frå 1996 syng Jim Carrey ein karaokeversjon av songen. Ein kan òg høyre songen på radio i byrjinga av filmen Four Brothers. Songen har ei metaforisk rolle i filmen til Coen-brørne' A Serious Man.

Medverkande[endre | endre wikiteksten]

Andre versjonar[endre | endre wikiteksten]


280:
 «Born in the U.S.A.» 
Bruce Springsteen
Plassering på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene
279


Jefferson Airplane – «Somebody to Love»

278:
 «Something» 
The Beatles