Statens petroleumsfond

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk

Statens petroleumsfond var namnet på det norske statlege fondet som vart skipa 22. juni 1990, og frå 1. januar 2006 fekk endra namnet til Statens pensjonsfond – utland, betre kjend som «Statens pensjonsfond» eller som «Oljefondet».

Statens petroleumsfond forvalta dei norske petroleumsinntektene, det vil seie dei inntektene som den norske staten fekk av olje- og naturgassutvinninga på det som vart kalla norsk sokkel, det havområdet langsetter norskekysten som Noreg hadde råderett over i denne samanhengen. Fondet fekk kvart år tilført inntekter som svarte til statens netto kontantstraum frå denne petroleumsverksemda, med tillegg av den avkastninga som formuen i fondet gav.

Frå fondet, som skulle tryggje framtidige pensjonsytingar for folket i Noreg, vart det årleg drege frå ein sum for å dekkje det underskotet på statsbudsjettet som Stortinget meinte at det var rimeleg å nytte petroleumsinntekter til. I samsvar med den såkalla handlingsregelen skulle dette tilskotet til statsbudsjettet ikkje vere større enn fire prosent av verdien av fondet. Men i alle åra etter at denne fireprosent-grensa vart fastsett i 2001, har ho vorte brote i større eller mindre grad.

Det rettsleg ansvarlig for forvaltninga av fondet ligg til Finansdepartementet, medan Noregs Bank står for den operative forvaltninga i samsvar med retningsliner fastsett av Finansdepartementet. Det har heile tida vore meininga at alle midlane i fondet skulle verte investert i utlandet, både i aksjar, obligasjonar og renteberande verdepapir, slik det framgår av at det noverande namnet på fondet er Statens pensjonsfond – utland.