Termisk verkningsgrad

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk

Termisk verkningsgrad vert definert som tilhøvet mellom energien (termodynamisk arbeid) som vert utvunnen (overført til mekanisk arbeid) frå eit termodynamisk system og tilført varmestraumen (Q) til systemet[1]:

.

Den øvre grensa for termisk verkningsgrad (som ikkje kan overstigast), Carnotverkningsgraden, er [1]

,

der Tn er den lågaste og Th er den høgaste temperaturen (uttrykt i Kelvin) i prosessen. Maksimalverkningsgraden avheng difor av temperaturendringa i systemet.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 Moran, M.J. og Shapiro, H.N., Fundamentals of engineering thermodynamics, 5. utg., John Wiley & Sons, 2006.