Uranusmånen Miranda

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Miranda
Miranda.jpg
Miranda fotografert av Voyager 2
Oppdaging
Oppdaga av Gerard Kuiper
Oppdagingsdato 1948
Baneskildring
Eksentrisitet ~0,0013
1,413479 dagar
Banehelling 4,34°
Satellitt av Uranus
Fysiske eigenskapar
Snittdiameter
471,6 km
700 000 km²
Masse 6,59·1019 kg
0,079 m/s²
synkron
Albedo 0,34
Overflatetemp. min snitt maks
Kelvin 86 K

Miranda er ein av månane til Uranus. Månen har dramatiske ytetrekk av uvisst opphav. Han vart oppdaga på teleskopbilete 16. februar 1948 av Gerard P. Kuiper frå McDonald-observatoriet i vestre Texas. Han var den siste månen som vart oppdaga før Voyager 2 vitja uranussystemet.

Ein type ytetrekk som Miranda har vert kalla korona, og det finst tre av desse. Ein kjenner ikkje til at andre objekt i solsystemnet har denne typen ytetrekk. Koronaene har få krater og inneheld samlingar med dalar og rekkjer med høgre terreng. Dei har skarpe grenser til områda som har mykje krater, og som ein reknar med er eldre.

Forskarar har ulike meiningar om korleis koronaene oppstod.

Eit detaljfoto av Miranda teke av Voyager 2 som syner den ujamne yta på månen. Det ujamne terrenget kan koma frå tektoniske platerørsler. På biletet er klippa Verona Rupes.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]