Uranusmånen Oberon

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Oberon
Voyager 2 picture of Oberon.jpg
Oberon fotografert av Voyager 2
Oppdaging[1]
Oppdaga av William Herschel
Oppdagingsdato 11. januar 1787
Baneskildring[2]
583 500 km
Eksentrisitet 0,0014
13,46 dagar
Banehelling 0,068°
Satellitt av Uranus
Fysiske eigenskapar
Snittdiameter
1 522,8 km[2]
7 285 101,53 km²[2]
Masse 2,8834 × 1021 kg[2]
1,559 g/cm³[2]
0,332 m/s²[2]
2 559 km/t[2]
bunden[2]
Albedo 0,25 (synleg geometrisk)[3]

Oberon er den nest største månen til Uranus. Han vart oppdaga 11. januar 1787 av William Herschel.

Til liks med Umbriel er måneyta tungt kratra; særskilt om ein samanliknar han med dei tre andre store månane til Uranus.

Oberon har minst eitt høgt fjell som når 6 kilometer opp frå yta.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Planet and Satellite Names and Discoverers - Gazetteer of Planetary Nomenclature
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Oberon: Facts & Figures - NASA Solar System Exploration
  3. Uranian Satellite Fact Sheet - NSSDC
Spire Denne astronomiartikkelen er ei spire. Du kan hjelpe Nynorsk Wikipedia gjennom å utvide han.