Vedalsfossen

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Vedalsfossen
foss
Vedalsfossen.jpg
Land Flag of Norway.svg Noreg
Fylke Sogn og Fjordane
Kommune Eidfjord
Fossetype Segmentert
Elv Vedølo
Totalt fall 200 m
 - Lengste fall 200 m
 - Midla breidd 23 m
Tal på fall 1

Vedalsfossen er ein foss i Vedalselva,[1] ei sideelv til Veig i Hjølmadalen (også kalla Hjølmodalen[2]) i Eidfjord kommune i Hordaland.

Fossen har eit vertikalt fall på 190 meter eller nær 200 meter, og dette reknar ein som det åttande høgaste loddrette fallet i Noreg.[3] Fossefallet vert ofte omtalt som høgare om ein tar med den forholdsvis bratte delen av elva nedanfor. Kjeldene oppgjev samla fallhøgd på 650 meter.[4][5][6] Frå utløpet på Hardangervidda til samløpet med hovudelva er høgdeforskjellen kring 680 meter. Vedalsfossen kjem ned i Hjølmadalen frå sidedalen Vedalen i dobbelt løp.[7] Fossen er vanskeleg tilgjengelwg. Ein kan sjå fossen frå vegen mellom Sæbø og Hjølmo.[5]

Johannes Flintoe brukte Vedalsfossen som motiv då han dekorerte «fulgeværelset» på det nye slottet i Christiania.[8]

Fossen vert stundom rekna for å ha ei høgd på 600 m, men dette er høgdepotensialet til elva om ein nytta ho til vasskraftproduksjon. På 1970-talet vurderte ein kraftutbygging av fossen, noko som ville medført tørrlegging av han.[9]

Hjølmadalen er vill og forriven. Lengre inn i dalen fell Veig gjennom Valursfossen.[10]

Sjå òg[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. «Søk i norgeskart.no». Henta 10. juli 2019. 
  2. En vurdering av reiselivsnæringen i Eidfjord. [Eidfjord]: Kommunen. 1981. 
  3. Eie, John (1996). Dammer og kraftverk. Bekkestua: NKI forl. ISBN 8256235381. 
  4. Thuesen, Nils Petter (1948-) (2000). Fakta om Norge. Oslo: Orion. ISBN 8245804274. 
  5. 5,0 5,1 Hardangervidda: fra hytte til hytte. Oslo: Gyldendal. 1998. ISBN 8205251983. 
  6. Norge sett fra luften. Oslo: Det Beste. 1980. ISBN 8270100935. 
  7. norgeskart.no oppslag 15. desember 2018
  8. Vestrheim, Gjert (4. september 2015). «Venterommet». Dag og Tid. s. 28-299. 
  9. Om Hardangervidda. [Oslo]: Miljøverndepartementet. 1978. 
  10. Welle-Strand, Erling (1988). De tusen fossers land. Oslo: Nortrabooks. ISBN 8290103433. 

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]