Whitlockitt

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Whitlockitt
Whitlockite-RoyalOntarioMuseum-Jan18-09.jpg
Eit døme på mineralet whitlockite på utstilling i Royal Ontario Museum.
Generelt
Kategori Fosfatmineral
Kjemisk formel Ca9(Mg,Fe++)(PO4)6(PO3OH)
Strunz-klassifisering 08.AC.45
Identifikasjon
Farge fargelaus, grå-kvit, lyserosa, lysegul
Krystallform Romboedrisk krystallar, ofte tavleforma, massive, mikrokrystallinske skorper og som «grotteperler»
Krystallsystem Trigonal, 3m - ditrigonal pyramidal
Kløyv Ingen
Brot Sprø
Fastleik Sprø
Mohs hardleiksskala 5
Glans glasaktig til harpiksaktig
Strekfarge Kvit
Transparens Gjennomsiktig
Tettleik 3.13
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskapar Einaksa (-)
Brytingsindeks nω = 1.629 nε = 1.626
Dobbeltbryting δ = 0.003
Andre eigenskapar Piezoelektrisk og pyroelektrisk
Kjelder [1][2][3]

Whitlockitt er eit trigonalt mineral som er nokså utbreidd i meteorittar og som er kjent frå månebergartar. Strukturundersøkingar viser at samansetjinga er Ca9MgH(PO4)7 og ikkje Ca3(PO4)2 som tidlegare trudd. Mineralet er kjent som eit sjeldant mineral frå apatittførekomstane ved Ødegården i Bamble.

Det er kalla opp etter den amerikanske mineralogen H. P. Whitlock (1868–1948).

Kjelder[endre | endre wikiteksten]