Yngvars saga víðförla

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Manuskript til soga.

Yngvars saga víðförla ('Soga om Yngvar den vidfarne') er ei fornaldersaga som skal ha vorte skriven på 1100-talet av Oddr Snorrason. Forskarar har vore skeptiske til denne påstanden, men i dei siste åra har han fått meir aksept.

Den skildrar det som var det siste viking-strandhogget i Kaspihavet i 1041, og legg mykje forklaring til historiske fakta. Denne ekspedisjonen vart lansert frå Sverige av Yngvar den vidfarne (Ingvar Vittfarne), som gjekk inn i landet til sarasenarane (Serkland). Det kan synast som dei tok del i den georgisk-bysantinske kampen om Sasireti.

Dei mange runesteinane som Yngvar røyste til minne om krigarar som fall under strandhogga - for det meste i Innsjøen Mälaren - region i Uppland i Sverige. Ein runestein esla til Ingvar sin bror indikerer at han fòr i austerled etter gull, men fall i landet til sarasenarane.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  • Logan, Donald F. (1992). Vikingane i Historie, 2. utg., s. 202. Routledge. ISBN 0-415-08396-6
  • Oddr Snorrason (omsett av Theodore M. Andersson) (2003). Sagaa om Olav Tryggvason. Cornell University Press. ISBN 0-8014-4149-8
  • Ross, Margaret Clunies (2000). Gammal Islandsk Litteratur og Samfunn. Cambridge University Press. ISBN 0-521-63112-2
  • ”Sagan om Ingwar Widtfarne och hans son Swen”, Nils R. Brocman, 1762
  • ”Yngvars saga vidforla jämte ett bihang om Ingvarsinskrifterna”, Emil Olson, 1912 (ingen översättning, texten utgiven på isländska originalspråket men med svenska kommentarer)
  • ”Ett ödesdigert vikingatåg”, Mats G. Larsson, 1990 (innehåller en översättning av sagan av Jan Paul Strid)

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]