Fase-arrangert antenne

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Animasjonen visar korleis fase-arrangementet verkar. Det er eit spesielt arrangement av mindre antenner eller antenne-element (A) som vert tilførte radiosignal frå ein radiosendar (TX). Fødestraumen går igjennom ein faseskiftar (φ), som er kontrollert av eit dataprogram (C). Den raude streken som bevegar seg syner bølgefronten til radiobølgene som strålar ut frå kvart element. Denne individuelle bølgefronten er sfærisk, men kombinert vil radiobølgene danne ein felles stråle som raskt kan skifte retning. I Røynda går dette enormt mykje snøggare enn animasjonen viser.

Ei fase-arrangert antenne er til vanleg eit arrangement av mange mindre antenner som ved elektronisk tilpassing skapar ein elektromagnetisk stråle som kan styrast mot ulike punkt utan at antenna treng bevege seg fysisk.[1][2][3][4][5][6][7][8]

Referansar[endre | endre wikiteksten]

  1. Milligan, Thomas A. (2005). Modern Antenna Design, 2nd Ed. John Wiley & Sons. ISBN 0471720607. 
  2. Balanis, Constantine A. (2015). Antenna Theory: Analysis and Design, 4th Ed. John Wiley & Sons. s. 302–303. ISBN 1119178983. 
  3. Stutzman, Warren L.; Thiele, Gary A. (2012). Antenna Theory and Design. John Wiley & Sons. s. 315. ISBN 0470576642. 
  4. Lida, Takashi (2000). Satellite Communications: System and Its Design Technology. IOS Press. ISBN 4274903796. 
  5. Laplante, Phillip A. (1999). Comprehensive Dictionary of Electrical Engineering. Springer Science and Business Media. ISBN 3540648356. 
  6. Visser, Hubregt J. (2006). Array and Phased Array Antenna Basics. John Wiley & Sons. s. xi. ISBN 0470871180. 
  7. Golio, Mike; Golio, Janet (2007). RF and Microwave Passive and Active Technologies. CRC Press. s. 10.1. ISBN 142000672X. 
  8. Mazda, Xerxes; Mazda, F. F. (1999). The Focal Illustrated Dictionary of Telecommunications. Taylor & Francis. s. 476. ISBN 0240515447.