Imaginært tal

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk

Eit imaginært tal er definert som eit tal som er slik at når det vert kvadrert (ganga med seg sjølv), så vert det eit negativt reelt tal. Når reelle tal vert kvadrert, vert dei aldri mindre enn null, medan kvadratet av eit imaginært tal alltid er eit negativt reelt tal. Imaginære tal har forma bi der b er eit reelt tal ulik null og i er den imaginære eininga, definert slik at i 2 = −1.[1]

Eit imaginært tal bi kan leggast til eit reelt tal a og danne eit komplekst tal på forma a+bi, der a og b vert kalla høvesvis den reelle delen og den imaginære delen av det komplekse talet. Imaginære tal kan derfor reknast som eit komplekst tal ulik null, der den reelle delen er lik null. Namnet «imaginært tal» vart opphavleg gjeven på 1600-talet som eit nedsettande uttrykk sidan slike tal vart rekna som falske eller unyttige, men i dag er dei ein viktig del i konkrete bruksområde i vitskap og ingeniørkunst.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Uno Ingard, K. (1988), Fundamentals of waves & oscillations, Cambridge University Press, s. 38, ISBN 0-521-33957-X, http://books.google.com/books?id=SGVfGIewvxkC , Chapter 2, p 38