Potens i matematikk

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk

Ein potens i matematikken er ein funksjon som vert uttrykt som eit grunntal opphøgd i ein eksponent. Ein potens med grunntal a og eksponent b vert skriven:

Ein potensfunksjon vert enklast forklart for heiltalige eksponentar som talet multiplisert med seg sjølv ei mengd gonger slik at mengda faktorar er lik eksponenten, til dømes

For generelle eksponentar (strengt tatt av type rasjonale tal) kan ein forklare potensfunksjonen som ein kombinasjon av heiltalig potensiering og heiltalig rotutrekning:

Kjelder[endre | endre wikiteksten]