Krakking

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Jump to navigation Jump to search

Krakking (engelsk cracking) er ein kjemisk prosess som vert gjort med restane etter raffinering av råolje. Det omfattar alle petrokjemiske prosessar der føremålet er å omforma store molekyl til mindre molekyl. Dette skjer ved termisk krakking, katalytisk krakking eller katalytisk hydrokrakking.

Tung olje med store molekyl blir varma opp, i nokre tilfelle under høgt trykk. Dette fører til at molekyla kolliderer hardare og oftare med kvarandre enn ved normale tilhøve. På denne måten riv dei kvarandre i mindre delar, og det blir danna nye molekyl med kortare molekylkjedar.

Ved termisk krakking spaltar ein store organiske molekyl til mindre gjennom oppvarming, og dobbelt- og trippelbindingar blir slik brote at sambanda blir metta. Det er vanleg å halde temperaturen ~800 o. Trykket skal òg vera høgt.

Krakking produserer meir av dei lette oljefraksjonane, som nafta og bensin. Prosessen etterlèt òg kol i fast form, såkalla petroleumskoks, som blir brukt til produksjon av industrielle anodear, eller som brennstoff i industrien. Produkta er oftast særs svovelhaldige, og inneheld òg ofte andre miljøgiftar.

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]