Lineærakselerator

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Australian Synchrotron nyttar radiobølgjer frå ei rekkje RF-holrom ved staten av akseleratoren, for å akselerere elektronstrålen til energiar på 100 MeV.

Ein lineærakselerator er ein type partikkelakselerator som vert nytta til å akselerere elektron, proton og tyngre ion. Stundom nyttar ein ordet som eit fellesomgrep for alle akseleratorar der partikkelrørsla er rettlinja. Vanlegvis reknar ein ikkje med elektrostatiske akseleratorar, men berre dei typane der partiklane blir akselererte i eit høgfrekvent elektrisk felt.

Denne metoden for å akselerere partiklar vart funnen opp av Leó Szilárd, medan Rolf Widerøe tok patent på apparatet i 1928,[1] før han bygde det første operasjonelle apparatet.[2]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Widerøe, R. (17 December 1928). «Ueber Ein Neues Prinzip Zur Herstellung Hoher Spannungen». Archiv fuer Elektronik und Uebertragungstechnik 21 (4): 387. 
  2. Ising, Gustav (1928). «Prinzip Einer Methode Zur Herstellung Von Kanalstrahlen Hoher Voltzahl». Arkiv För Matematik, Astronomi Och Fysik 18 (4).