Manganitt

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Manganitt
Manganite-180085.jpg
Manganitt frå Ilfeld i Thüringen i Tyskland (storleik: 5.2×4.1×2.7 cm)
Generelt
KategoriOksydmineral
Kjemisk formelMnO(OH)
Strunz-klassifisering04.FD.15
Dana-klassifisering06.01.03.01
KrystallsymmetriMonoklin 2/m prismatisk
Einingscellea = 8.94 Å, b = 5.28 Å, c = 5.74 Å; β = 90°; Z = 8
Identifikasjon
FargeMørkestålgrå til svart, raudbrun i transmittert lys, grå-kvit med brunaktig tone, med blodraude indre refleksjonar i reflektert lys
KrystallformTynn prismatisk krystallar, massive til trådaktig
KrystallsystemMonoklin, pseudo-ortorombisk
TvillingKontakt og penetrerande tvillingar på {011}
Kløyv{010} perfekt, {110} og {001} god
BrotUjamn
FastleikSprø
Mohs hardleiksskala4
GlansUnder metallisk
Strekfargeraudbrun til nesten svart
TransparensUgjennomsiktig, gjennomsiktig på tynne kantar
Spesifikk vekt4.29–4.34
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskaparToaksa (+)
Brytingsindeksnα = 2.250(2)
nβ = 2.250(2)
nγ = 2.530(2)
Dobbeltbrytingδ = 0.280, dobbelrefleks: tydeleg i grått
PleokroismeMatt
2V-vinkelLiten
Dispersjon (spreiing)Særs sterk
Kjelder[1][2][3][4][5]

Manganitt er eit stålgrått til svart manganmineral med submetallisk glans. Det krystalliserer monoklint og har kjemisk formel MnOOH. Det finst som lågtemperaturdanningar på hydrotermale gangar. Mineralet har ei viss tyding som manganmalm.

Sjølv om det vart skildra med fleire namn så tidleg som i 1772, vart namnet manganitt først nytta i ein publikasjon av W. Haidinger i 1827.[6]

Det er kjent frå fleire små førekomstar ved Kristiansand.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Handbook of Mineralogi
  2. Mindat
  3. Webmineral data
  4. Klein, Cornelis and Cornelius S. Hurbut, Jr., Manual of Mineralogi, Wiley, 20th ed., 1985, p. 317 ISBN 0-471-80580-7
  5. T. P. Moore, Famous Mineral Localities: Ilfeld, Harz Mountains, Thüringen, Tyskland, The Mineralogical Record, vol. 41, no. 6, 2010.
  6. Palache, Charles, Harry Berman and Clifford Frondel, The System of Mineralogi V.1, p. 646, Wiley, 7th ed., 1944

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]