Stephanitt
| Stephanitt | |||
 Enkelt stephanittkrystall på kalsitt (storleik: 0.7 mm) | |||
| Generelt | |||
|---|---|---|---|
| Kategori | Svovelsaltmineral | ||
| Kjemisk formel | Ag5SbS4 | ||
| Strunz-klassifisering | 02.GB.10 | ||
| Dana-klassifisering | 03.02.04.01 | ||
| Identifikasjon | |||
| Farge | Blygrå til svart | ||
| Krystallform | Søyleforma, pseudo-heksagonal krystallar; massive | ||
| Krystallsystem | Ortorombisk - pyramidal (mm2) | ||
| Tvilling | Vanleg på [110] repetert, dannar pseudoheksagonale grupper | ||
| Kløyv | uperfekt på {010}, dårleg på {021} | ||
| Brot | Undermuslig | ||
| Fastleik | Sprø | ||
| Mohs hardleiksskala | 2.0 - 2.5 | ||
| Glans | Metallisk | ||
| Strekfarge | Jernsvart | ||
| Transparens | Ugjennomsiktig | ||
| Spesifikk vekt | 6.26 | ||
| Optiske eigenskapar | |||
| Optiske eigenskapar | Anisotrop i polerte delar | ||
| Pleokroisme | Særs svak - kvit til bleik rosa | ||
| Kjelder | [1][2][3] | ||
Stephanitt er eit sølvhaldig ertsmineral med formel Ag5SbS4.
Under namnet schwarzerz vart det nemnt av Georgius Agricola i 1546, og har sidan vore kjend som «svart sølvmalm» (tysk Schwarzgultigerz), sprø sølvmalm (Sprödglanzerz), og anna. Namnet stephanitt vart føreslått av W Haidinger i 1845 etter erkehertug av Austerrike Stefan Frans Viktor av Habsburg-Lorena (1817-1867).
Det er påvist som eit sjeldan mineral frå sølvførekomstane på Kongsberg og mikroskopisk frå Espeland blyførekomst i Vegårshei.
Kjelder
[endre | endre wikiteksten]- Stephanitt. (15. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/stephanitt.
- ↑ http://rruff.geo.arizona.edu/doclib/hom/stephanite.pdf Handbook of Mineralogi
- ↑ http://webmineral.com/data/Stephanite.shtml Webmineral data
- ↑ http://www.mindat.org/min-3764.html Mindat.org