Tapte russiske eller sovjetiske ubåtar

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk

Russiske eller sovjetiske ubåtar har gått tapt sidan 1904.

I følgje den USA-amerikanske marinen vart om lag 16 av desse ubåtane dumpa av den tidlegare Sovjetunionen. Dumpinga vart gjort i løynd, i nordlege havområde.[1]

Før den russiske revolusjonen[endre | endre wikiteksten]

  • Ubåten «Delfin» gjekk tapt i 1904.

Før andre verdskrigen[endre | endre wikiteksten]

Andre verdskrigen[endre | endre wikiteksten]

1941[endre | endre wikiteksten]

Austersjøflåten
  • L-2
  • S-1
  • S-3
  • S-5
  • S-6
  • S-8
  • S-10
  • S-11
  • Калев
  • Щ-301
  • Ронис
  • Спидола
Svartehavsflåten
  • Д-6
  • S-34
  • Щ-204
  • Щ-206


Stillehavsflåten
  • L-16

1942[endre | endre wikiteksten]

Austersjøflåten
  • S-7
  • Щ-302
  • Щ-304
  • Щ-305
  • Щ-306
  • Щ-308
  • Щ-311
Svartehavsflåten
  • S-32
Stillehavsflåten
  • Щ-138
Nordflåten
  • Д-3
  • L-24
  • К-2
  • К-23
  • Щ-405

1943[endre | endre wikiteksten]

  • S-9
  • S-12
  • Щ-203
Nordflåten
  • К-1
  • К-3
  • К-22
  • S-55
  • Щ-406
  • Щ-408

1944[endre | endre wikiteksten]

  • L-6
  • L-25
  • S-54

1945[endre | endre wikiteksten]

  • S-4
  • L-19

Etter andre verdskrigen[endre | endre wikiteksten]

  • S-80, i 1969
  • К-8 gjekk tapt i 1970.
  • K-56, i 1973
  • S-178, i 1981
  • К-429, i 1983
  • К-131 hadde ein brann i 1984, og 13 personar døydde. All det radioaktive kjølevatnet frå [minst] ein av dei to atomreaktorane, vart dumpa overbord.[6] Skipet sokk ikkje.[6] Ulykka skjedde i Norskehavet utanfor Kolahalvøya.[6]
  • Atomubåten K-431 hadde ein eksplosjon ombord mens han var fortøya (10. august 1985). Eksplosjonen førte til brann ombord i fartøyet, som aldri vart tenestedyktig igjen sidan.[7]
  • К-219 sokk i 1986 med atomvåpen.[8] 4 døydde. Fartøyet ligg på havbotn i Nord-Atlanteren.
  • K-278 «Komsomolets» sokk i 1989, med atomreaktoren og atomvåpen. 42 døydde.[9] Vrakstaden er sørvest for Bjørnøya.

Etter at Sovjetunionen fall[endre | endre wikiteksten]

Sjå òg[endre | endre wikiteksten]

Referansar[endre | endre wikiteksten]

  1. Virginian-Pilot, The. «Nuclear ships: Millions to build, and now millions to trash». Virginian-Pilot (på engelsk). Henta 21. mars 2018. 
  2. «K-19 Nuclear Submarine 1961 Incident». large.stanford.edu.com. Henta 10. juli 2019. 
  3. 3,0 3,1 «Inventory of accidents and losses at sea involving radioactive material, IAEA-TECDOC-1242, Appendix I.3» (pdf). International Atomic Energy Agency. september 2001. Henta 18. februar 2010. 
  4. 4,0 4,1 International Atomic Energy Agency (15. juli 2011). «LC 33/INF.5 Matters Related to the Management of Radioactive Wastes: Inventory of waste disposals, accidents and losses at sea involving radioactive materials». International Maritime Organization. Henta 11. september 2012. 
  5. Eyewitness: Tragedy of Soviet nuclear submarine K-27. BBC. Vitja 2019-07-10
  6. 6,0 6,1 6,2 «The Russian Northern Fleet Nuclear submarine accidents». spb.org.ru. Henta 8 November 2012. 
  7. In 1985, A Russian Nuclear Submarine Suddenly Exploded. This Is Why. The National Interest. Vitja 2019-09-08
  8. Ramana & Reddy 2003, s. 131
  9. Tomassen, Jan Harald (7. april 2019), «Dødsmaskinen som ble en dødsfelle», NRK (på bokmål), henta 8. juli 2019 
  10. NRK (9. mai 2005), «Hevder «Kursk» ble torpedert», NRK (på bokmål), henta 11. juli 2019 
  11. 11,0 11,1 «Kursk - russisk ubåt». Store norske leksikon. Henta 8. juli 2019. 
  12. Peter Davidson; Huw Jones; John H. Large (October 2003). «The Recovery of the Russian Federation Nuclear Powered Submarine Kursk» (PDF). World Maritime Technology Conference, San Francisco (Society of Naval Architects and Marine Engineers). Arkivert frå originalen (PDF) 6 February 2012. Henta 13 November 2015. 
  13. K-159(.) Havariet av den russiske atombåten K-159 og den norske atomberedskapsorganisasjonens håndtering av ulykken
  14. Journalist, Thomas Olsen, «Vraket av russisk atomubåt holder tett», Aftenposten (på bokmål), henta 11. juli 2019