Alf Torp

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Jump to navigation Jump to search

Alf Torp (27. september 185326. september 1916) var ein norsk filolog fødd i Stryn.

Han vart student i 1871, cand.philol. 1877, professor i sanskrit og samanliknande språkvitskap i 1894. Han var elev av Sophus Bugge og under eit opphald i Leipzig 1878–80 av G. Curtius og Windisch. I 1881 fekk han doktorgraden ved universitetet i Leipzig med avhandlinga «Die Flexion des Pali in ihrem Verhältnis zum Sanskrit».

Tidleg på 1890-talet tok Torp under påverknad av Bugge fatt på løysinga av dei mange vanskelege problema som knytte seg til tolkinga av dei bevarte restane av visse italiske og lilleasiatiske språk: messapisk, venetisk, frygisk og lykisk.

Saman med Hjalmar Falk gav han ut Etymologisk Ordbog over det norske og det danske Sprog (190106).

Torp døydde i Kristiania.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]