Hisingeritt

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Hisingeritt
Generelt
Kategori Silikatmineral
Kjemisk formel Fe3+2Si2O5(OH)4·2H2O
Strunz-klassifisering 09.ED.10
Einingscelle a = 5.4 Å, b = 9.03 Å, c = 14.99 Å; β = 98.32°; Z = 4
Identifikasjon
Farge Svart, brunsvart
Krystallform Massiv, kompakt; nålforma, kan vere særs små kuler.
Krystallsystem Monoklin
Kløyv Ingen
Brot Muslig
Fastleik Sprø
Mohs hardleiksskala 2.5 - 3.0
Glans glasaktig, harpiksaktig, feittete
Strekfarge Gulbrun, grøn
Transparens Gjennomsiktig til gjennomskineleg
Spesifikk vekt 2.43 - 2.67
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskapar Toaksa (-)
Brytingsindeks nα = 1.715 nγ = 1.730
Dobbeltbryting δ = 0.015
Kjelder [1][2][3]

Hisingeritt er eit brunt til svart mineral, eit vasshaldig jernsilikat som vanlegvis er røntgenamorft. Den kjemisk formelen er Fe2Si2O5(OH)4·2H2O. Det opptrer mellom anna som omvandlingsprodukt av olivin.

Det vart først skildra i 1828 etter ein førekomst i Riddarhyttan i Västmanland i Sverige. Det vart namngjeve etter Wilhelm Hisinger (1766–1852), ein svensk kjemikar.[3]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]