Kyanitt

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Kyanitt
Kyanite crystals.jpg
Generelt
KategoriNesosilikat
Kjemisk formelAl2SiO5
Strunz-klassifisering09.AF.15
KrystallsymmetriTriklinsk pinakoidal H–M Symbol: 1 Romgruppe: P1
Einingscellea = 7,1262(12) Å,
b = 7,852(10) Å,
c = 5,5724(10) Å
α = 89,99(2)°, β = 101,11(2)°, γ = 106,03(1)°
Z = 4
Identifikasjon
Fargeblå, kvit, sjeldan grøn, grå, gul, rosa, oransje og svart, kan vere sona
Krystallformskiveforma; trådaktig; blada
KrystallsystemTriklinsk
TvillingLamellar på {100}
Kløyv[100] perfekt [010] uperfekt med 79° vinkel mellom
BrotFlisete
FastleikSprø
Mohs hardleiksskala4,5-5 parallell til ein akse
6,5-7 vinkelrett på den aksen.
Glansglasaktig til perleaktig
StrekfargeKvit
TransparensGjennomsiktig til gjennomskineleg
Spesifikk vekt3,53 - 3,65 målt; 3,67 utrekna
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskaparToaksa (-)
Brytingsindeksnα = 1,712 - 1,718 nβ = 1,720 - 1,725 nγ = 1,727 - 1,734
PleokroismeTrikroisk, fargelaus til lyseblå til blå
2V-vinkel78°-83°
Kjelder[1] [2][3]

Kyanitt eller cyanitt, tidlegare òg kalla disthen, er eit mineral som opptrer i regionalmetamorfe bergartar og er ganske utbreitt i Noreg. Det er oftast blått og dannar bladaktige krystall med triklin symmetri. Hardleiken varierer frå 5 langsetter krystallen til 7 på tvers av krystallen. Det er eit aluminiumsilikat Al2SiO5. Det finst andre mineral som har den same kjemiske samansetjing (polymorfi), men med heilt ulike eigenskapar: andalusitt og sillimanitt. Det vert nytta til framstilling av varmebestandig material (tennpluggar) og hovudproduksjonen kjem frå India og USA. Det er førekomstar på Saltfjellet i Nordland som kanskje kan vise seg å vere drivverdige.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. http://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/kyanite.pdf Henta 2018-01-12
  2. «Kyanite». MinDat. Henta 2013-06-14. 
  3. «Kyanite Mineral Data». Webmineral.com. Henta 2013-06-14. 

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]