Sillimanitt

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Sillimanitt
Sillimanite-199672.jpg
Skinande krystallar av sillimanitt (til 3 cm) i ein skifermatriks frå Norwich i New London County i Connecticut
Generelt
Kategori Nesosilikat
Kjemisk formel Al2SiO5
Strunz-klassifisering 09.AF.05
Dana-klassifisering 52.02.02a.01
Krystallsymmetri Ortorombisk (2/m 2/m 2/m)
Einingscelle a = 7,47 Å, b = 7,66 Å, c = 5,75 Å; Z=4
Identifikasjon
Farge fargelaus eller kvit til grå, òg brun, gul, gul-grøn, grå-grøn, blå-grøn, blå; fargelaus i tynne delar
Krystallform prismatiske krystallar, trådaktig, nåleforma
Krystallsystem Ortorombisk - Dipyramidal
Kløyv {010} perfekt
Brot Flisete
Fastleik Hard
Mohs hardleiksskala 7
Glans Glasaktig til nær diamantaktig, silkeaktig
Strekfarge Kvit
Transparens Gjennomsiktig til gjennomskineleg
Spesifikk vekt 3,24
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskapar Toaksa (+)
Brytingsindeks nα = 1,653 - 1,661 nβ = 1,654 - 1,670 nγ = 1,669 - 1,684
Pleokroisme fargelaus til bleik brun til gul
2V-vinkel 21 - 30°
Kjelder [1][2][3]

Sillimanitt er eit aluminiumsilikat med same kjemiske samansetjing som andalusitt og kyanitt, Al2SiO5 (polymorfi). Det krystalliserer rombisk. Mineralet opptrer oftast i fibrige aggregat (fibrolitt) og kan vere fargelaust, kvitt, grått eller brunt. Det finst i regionalmetamorfe bergartar og er vanleg fleire stader i Noreg, til dømes i Bamble og i området Søndeled–Songe på Sørlandet. Ved oppvarming til 1300 °C blir det danna eit høgeldfast material (mullitt), men sillimanitt finst ikkje så rikeleg at det har nokon særleg økonomisk tyding.

Sillimanitt er kalla opp etter den amerikanske kjemikaren Benjamin Silliman (1779–1864). Det vart først skildra i 1824 etter ein førekomst i Chester i, Middlesex County i Connecticut i USA.[3]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]