Pentlanditt
| Pentlanditt | |||
 | |||
| Generelt | |||
|---|---|---|---|
| Kategori | Sulfidmineral | ||
| Kjemisk formel | jern-nikkelsulfid:(Fe,Ni)9S8 | ||
| Strunz-klassifisering | 02.BB.15a | ||
| Identifikasjon | |||
| Farge | Gulaktig bronse | ||
| Krystallform | heksotaheder sjelden; massiv til korna | ||
| Krystallsystem | Isometrisk | ||
| Kløyv | fråverande - åttesidig deling | ||
| Brot | Muslig | ||
| Mohs hardleiksskala | 3,5-4 | ||
| Glans | metallisk | ||
| Strekfarge | lys bronse-brun, grønaktig svart | ||
| Spesifikk vekt | 4,6-5,0 | ||
| Optiske eigenskapar | |||
| Brytingsindeks | ugjennomsiktig | ||
| Smeltbarheit | 1,5-2 | ||
| Andre eigenskapar | vert magnetisk ved oppvarming | ||
| Kjelder | [1][2][3][4][5][6][7] | ||
Pentlanditt er eit bronsegult, metallisk mineral, eit jernnikkelsulfid, (FeNi)9S8, med kubisk symmetri. Det opptrer samanvekst med pyrrhotitt i førekomstar knytet til gabbromassiv, og er den viktigaste nikkelerts, og finst mellom anna i Sudbury i Ontario i Canada; Petsjenga i Russland og det var tidlegare drift på ei rekkje førekomstar i Noreg.
Mineralet vart først påvist og skildra frå Espedalen nikkelgruve under namnet jernnikkelkis av K. J. A. T. Scheerer i 1843. Det er kalla opp etter den irske naturforskaren Joseph Barclay Pentland (1797–1873).
Kjelder
[endre | endre wikiteksten]- «Pentlanditt», Store norske leksikon, 14. februar 2009, henta 14. februar 2014
- ↑ Handbook of Mineralogi
- ↑ Mindat.org
- ↑ Hurlbut, Cornelius S.; Klein, Cornelis, 1985, Manual of Mineralogi, 20th ed., Wiley, p. 280-281 ISBN 0-471-80580-7
- ↑ Mindat.org - Forum
- ↑ Webmineral.com
- ↑ «Pentlandit» (på tysk).
- ↑ Schumann, Walter (1991). Mineralien aus aller Welt (på tysk) (2 utg.). BLV. s. 224. ISBN 3-405-14003-X.
