Schoepitt

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Schoepitt
Schoepite-Rutherfordine-214963.jpg
Generelt
KategoriUranmineral
Kjemisk formel(UO2)8O2(OH)12 • 12(H2O)
Strunz-klassifisering04.GA.05
KrystallsymmetriOrtorombisk pyramidal
H-M-symbol: (mm2)
Romgruppe: P 21ca
Einingscellea = 14.33 Å, b = 16.79 Å, c = 14.73 Å; Z = 4
Identifikasjon
FargeRav-, sitron- eller svovelgul
KrystallformVanlegvis som tavleforma, til korte prismatisk krystallar; sjeldan i mikrokrystalllinske samlingar
KrystallsystemOrtorombisk
Kløyv[001] perfekt, [010] utydeleg
FastleikSprø
Mohs hardleiksskala2.5
GlansDiamantaktig
StrekfargeGul
TransparensGjennomsiktig til gjennomskineleg
Spesifikk vekt4.8
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskaparToaksa (-)
Brytingsindeksnα = 1.690 nβ = 1.714 nγ = 1.735
Dobbeltbrytingδ = 0.045
PleokroismeX = nesten fargelaus; Y = Z = sitrongul til gylden gul
2V-vinkelMålt: 89°
Ultrafiolett fluorescensKort- og langbølgja UV = bleik grøn
Kjelder[1][2][3]

Schoepitt er eit gult sekundært uranmineral, UO3·2H2O.

Det vart først skildra from prøvar frå Shinkolobwe-gruva i Zaïre i 1923[1]. Schoepitt vart kalla opp etter Alfred Schoep (1881–1966), mineralogiprofessor ved Universitetet i Gent i Belgia.[2]

Det er påvist frå Sunnmøre og Evje.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]