T-12 panservernkanon

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
T-12, sett bakfrå.

2A19 eller T-12 er ein sovjetisk glattbora 100mm panservernkanon, som fungerte som den viktigaste PV-kanonen i Aust-Europa frå 1960-talet til slutten av 1980-talet.

Historie[endre | endre wikiteksten]

T-12 gjekk inn i teneste i 1961, som erstatning for BS-3 100mm feltkanon.[1] Den var vanlegvis utplassert i panservern-einingar innan stridsvogn- og motoriserte infanteriregiment for å verna flankane mot fiendtlege kontra-angrep under rask fremrykkning.

I 1970, vart den erstatta i produksjonen av T-12A - eller MT-12 "Rapira", som har ei ny glattbora kanon, ei 100 mm 2A29 kanon, og dessutan ei ny vogn og skjoldvern for å verna mannskapet frå maskingeværeld og granatsplintar. Det nye understellet som har ein større hjulavstand, gjer at MT-12 kan slepast av MT-LB, i opp til 60 km/t på vegen eller 25 km/t utanfor veg.

2A29R "Ruta" eller MT-12R er ein versjon med ein RLPK-1 radar for å engasjera seg mål i ei dårleg sikt miljø (røykar/tåke). Frå 1981 kunne kanonen skyta laser beam-riding missil 9M117 Kasta (våpen system 9K116) med nemninga 2A29K "Kastet" eller MT-12K.

Våpenet var planlagt å verta erstatta av 2A45 Sprut-B 125mm glattbora panservernkanon. Moderne vestlege stridsvogner med sterkt frontvern er i overkant av kva som kan penetrerast av eit 100 mm direkteskytande våpen – sjølv ved hjelp av dei mest moderne APFSDS ammunisjonen. For ei stridsvogn som kan manøvrera slik at den kan dra nytte av veikskapane til fienden er dette mindre av eit problem – men for eit våpen som først og fremst har ein defensiv karakter, er dette eit alvorleg problem.

Skildring[endre | endre wikiteksten]

Kanonen krev eit mannskap på seks: kanonkommandør, trekkvognssjåfør, siktar, ladar, og to ammunisjonberarar. Når MT-LB vert brukt som transportær, er avdammen 20 skot - vanlegvis (10 APFSDS, 4 HAN-Frag, 6 HEAT). Sidan våpenet er glattbora, er all ammunisjon utstyrt med finnar for bein fluktbane.

Standard utstyr består av panoramasiktet PG-1M for indirekte eld, og eit OP4M-40U teleskop for direkte eld. APN-5-40 eller APN-6-40 er brukt til direkte eld om natta.

Kanona kan utstyrast med LO-7 skiutstyr for ferd på snø eller myrlendt terreng.

Ammunisjon[endre | endre wikiteksten]

Merk: penetrasjon tal for RHA (Rheinmetall) på 90 gradar.

APFSDS[endre | endre wikiteksten]

BM-2 APFSDS prosjektil.
3BM-2

APFSDS-T Tungsten

  • Rund veikt: 19,34 kilogram (42,6 lb)
  • Prosjektil vekt: 5,65 kilogram (12,5 lb)
  • Snuten fart: 1 575 meter per sekund (5 Mal:Konverter km/t)
  • Maksimal rekkjevidd: 3 000 meter (3 Mal:Konverter Mal:Konverter)
  • Penetrasjon:
    • 230 mm på 500 m (9 i på 550 yd)
    • 180 mm til 2000 m (7 i på 2200 yd)
    • 140 mm på 3000 meter (5,5 på 3,300 yd)
3BM23/3UBM10

APFSDS

  • Rund veikt: 19,9 kilogram (44 lb)
  • Prosjektil vekt: 4,55 kilogram (10,0 lb)
  • Snuten fart: 1 548 meter per sekund (5 Mal:Konverter ft/s)
  • Maksimal rekkjevidd: 3 000 meter (3 Mal:Konverter Mal:Konverter)
  • Penetrasjon: 225 mm på 1000 m (8.8 i 1100 m)[2]

HEAT[endre | endre wikiteksten]

3BK16M/3UBK8
  • Rund veikt: 23,1 kilogram (51 lb)
  • Prosjektil vekt: 9,5 kilogram (21 lb)
  • Snuten fart: 975 meter per sekund (3 510 km/t)
  • Maksimal rekkjevidd: 1 000 meter (1 Mal:Konverter Mal:Konverter)
  • Penetrasjon: 400 millimeter (16 ")[3]

HE-FRAG[endre | endre wikiteksten]

3OF12/3OF35
  • Rund veikt: 28,9 kilogram (64 lb)
  • Prosjektil vekt: 16,7 kilogram (37 lb)
  • Snuten fart: 700 meter per sekund (2 520 km/t)
  • Maksimal rekkjevidd (indirekte): 8 200 meter (9 Mal:Konverter Mal:Konverter)

Styrt prosjektil[endre | endre wikiteksten]

9K117 Kasta 3UBK10/3UBK10M

Breidd ridning laserstyrte prosjektil.

  • Rund veikt: 24,5 kilogram (54 lb)
  • Prosjektil vekt: 17,6 kilogram (39 lb)
  • Gjennomsnittleg fart: 300 meter per sekund (1 100 km/t)
  • Område: 100–5 000 meter (330–16 Mal:Konverter Mal:Konverter)
  • Penetrasjon: 550–600 millimeter (0,55–0,60 m)

Operatørar[endre | endre wikiteksten]

Kart over T-12 operatørar i blå med tidlegare operatørar i raudt

Ifølgje Jane ' s Armour og Artilleri, følgjande land har eller har hatt T-12 og/eller MT-12 i tenesta:[4]

Referansar[endre | endre wikiteksten]

  1. Широкорад А. Б. Гладкоствольные противотанковые пушки («Спрут» и «Рапира») // Техника и вооружение вчера, сегодня, завтра…: Журнал. — Москва: РОО «Техинформ», 1997. — № 10
  2. http://fas.org/man/dod-101/sys/land/row/t-12.htm
  3. http://fas.org/man/dod-101/sys/land/row/t-12.htm
  4. Jane's Armour and Artilery, 2003-2004