Motorpsycho

Motorpsycho er eit norsk rockeband frå Trondheim. Bandet består per i dag av Bent Sæther på bass og vokal, Hans Magnus «Snah» Ryan på gitar og vokal. Trommeslagaren Kenneth Kapstad, som vart fullverdig medlem i bandet i 2007, slutta etter ein Europa-turné våren 2016. Det tidlegare medlemmet Håkon Gebhardt (trommer) slutta i 2005. Namnet på gruppa er henta frå ein film av Russ Meyer. Alle medlemmene har spela i fleire andre band, både før og etter at Motorpsycho vart starta. Mange andre artistar har òg spela saman med Motorpsycho, mellom andre Deathprod (Helge Sten), Jaga Jazzist, Ståle Storløkken og Reine Fiske. Kim Hiorthøy har utforma dei fleste av plateomslaga.

Musikken deira kan best skildrast som ei eksperimentell blanding av psykedelisk rock, vanleg rock, jazz, heavy metal og punk. Dei er kjende for å laga variert musikk, og for å variere stilen mellom plateutgjevingane. Den av platene som kanskje utmerker seg mest på dette viset er The Tussler, ei fullverdig country-plate bandet laga fordi Gebhart hadde fått ein banjo i gåve.

Historie

Bandet vart starta i 1989 i Trondheim — da med Kjell Runar «Killer» Jenssen på trommer. I 1990 produserte bandet den første demoen sin, Maiden Voiage, og året etter kom albumet Lobotomizer. Stilen deira på den tida var noko heilt anna enn det rolege, avbalanserte bandet fansen deira kjenner i dag. Dei var sterkt inspirerte av grunge, ein sjanger som var på sitt høgdepunkt på den tida. Det var mykje skriking og fuzzgitar. Etter dett albumet slutta «Killer» i bandet, og «Snah» henta inn ein kompis frå folkehøgskulen — Håkon Gebhardt. Bandet var svært tidleg knytt opp til UFFA og Svartlamon i Trondheim, eit bustadområde for huslause, kunstnarar og politiske aktivistar.

Dei neste utgjevingane var Soothe (1992) og 3 Songs for Ruth (1993). Begge desse to utgjevingane kom berre på vinyl. Derfor vart plata 8 Soothing Songs for Ruth utgjeven — ein CD som inneheldt begge dei to tidlegare platene, med unntak av songen "Some Real Mindfuck" frå 3 songs for Ruth. Det var på denne tida at Motorpsycho møtte Helge Sten, som arbeidde mykje med eksperimentell elektronisk musikk og keyboard. Helge vart interessert i prosjektet og vart med på den neste plata, Demon Box — ei plate som av store delar av fansen blir rekna som den beste plata deira, og som inneheld "Waiting for the One", ein av dei best kjende songane deira. Etter Demon Box slutta Helge i Motorpsycho for å kunna konsentrere seg om eigne studium.

I 2003 braut Motorpsycho tradisjonen med å gjeva ut eitt album kvar haust. Dei hadde da tidlegare på året gjeve ut In The Fishtank saman med Jaga Jazzist. Det kom da ikkje ut noka plate frå Motorpsycho før hausten 2004, saman med Lars Lien og fleire andre som til saman utgjer The International Tussler Society. Plata vart ein stor suksess og gjekk rett inn på toppen av salslista den veka plata kom ut.

Verk

1990 – Maiden Voyage (demo)
1991 – Lobotomizer
1992 – Soothe (EP)
1992 – 3 Songs for Ruth (EP)
1992 – 8 Soothing Songs for Ruth
1993 – Demon Box
1993 – Mountain EP (EP)
1994 – Another Ugly EP (EP)
1994 – Promotor 1 EMI (Gratis med dei aller første kopiane av Timothys Monster)
1994 – Stickman Promotor 2
1994 – The Tussler
1994 – Wearing Yr Smell
1995 – Blissard (Gruppa vann Spellemannprisen 1996 i klassen rock for denne plata.)
1996 – Timothy's Monster
1997 – Angels and Daemons at Play (Gruppa vann Spellemannprisen 1997 i klassen hardrock for denne plata.)
1998 – Trust Us
1999 – Roadworks, vol. 1
2000 – Let them eat Cake (Gruppa vann Spellemannprisen 2000 i klassen rock for denne plata.)
2000 – Walking with J. (EP)
2001 – Barracuda
2001 – Phanerothyme
2002 – It’s a love cult
2003 – In the Fishtank (Samarbeid med Jaga Jazzist)
2004 – Motorpsycho Presents: The International Tussler Society
2006 – Black Hole - Blank Canvas
2008 – Little Lucid Moments
2009 — Child of the Future
2010 — Heavy Metal Fruit
2011 — Roadworks, vol. 4 – Intrepid Skronk
2011 — Strings Of Stroop - Motorpsycho Live At Effenaar
2012 — The Death Defying Unicorn
2013 — Still Life with Eggplant
2014 — Behind The Sun
2014 — Toys
2014 — The Motorpnacotic Fragments.
2015 — En konsert for folk flest
2015 — Young Person's Guide to Motorpsycho
2015 — Psychonaut/Toys
2016 — Spin, Spin, Spin
2016 — Here Be Monsters
2017 — Begynnelser
2017 — The Tower
2017 — California (EP)
2019 — The Crucible
2020 — The All is One
2021 — Kingdom of Oblivion
2022 — Ancient Astronauts
2023 — Yay!

Utmerkingar

Spellemannprisen 1996 i klassen rock for Blissard.
Spellemannprisen 1997 i klassen hardrock for Angels and Daemons at Play.
Gammleng-prisen i 1999 i klassen pop/rock.
Spellemannprisen 2000 i klassen rock for Let Them Eat Cake.
Alarmprisen 2001 i klassen rock.
Edvard-prisen i 2010 i klassen populærmusikk for Child of the Future.

Kjelder

«Motorpsycho» på Bokmålswikipediaen

Bakgrunnsstoff

Offisiell side